Het derde team gaat dit jaar wederom een verwoede poging doen om te promoveren naar de tweede klasse. Elk jaar blijkt er altijd wel een team meer punten gehaald te hebben in de eindtangschikking. Maar ooit zal het toch een keertje moeten gaan lukken om weer eens te promoveren?!?!

Het team is ongewijzigd en dus een jaar ouder. In de autorit naar de wedstrijd werd driftig bediscussieerd of dit een voordeel was dan wel een nadeel. Aangekomen in Alphen bleek de tegenstander toch niet supersterk opgekomen te zijn. Clubgenoot Hein bemande zoals verwacht het eerste bord maar Robert van Diggele was afwezig, zoals hij de KNDB-zaterdag ervoor al had laten doorschemeren. En een andere ervaren crack, Dick de Jong, speelde interne competitie en begroette ons met “ik ben te zwak om in het team tegen jullie te spelen”.

De wedstrijd begon bij Peter en mijzelf voortvarend terwijl Koos een beetje onzorgvuldig te werk was gegaan op zijn lange vleugel. Bij Eelco (en Hein) aan het eerste bord werd de bedenktijd stevig benut en was er amper teken in de strijd.

Zoals het een goede captain betaamt kon ik zelf als eerste gaan oogsten. Ik kwam aan bord 3 prima uit de opening en tegenstander Co van Dam moest uit nood geboren een schijf op 17 plaatsen. Bijna was ik deze te vroeg gaan oprapen maar gelukkig deed ik nu wel een keer een zetcontrole.

Zowel 16-21 als 2-7 zijn hier verhinderd. Deze zetjes bleven er ondanks mijn spel op de andere vleugel zo lang in zitten (ook met 46 op 37) dat ik besloot 17 eraf te ruilen naar voren met een overweldigende centrumstand:

Hier zijn zetten die niets weggeven al schaars. 30. 40-34 is een dam en na 30. 39-34 17-21 31. 37-32 ( 31. 38-32 23-28 32. 32×12 21×41 33. 36×47 13-18 34. 12×23 19×30 ) 31… 24-29 32. 33×24 19×39 33. 44×33 26-31 komt zwart steeds met een schijfje meer uit de strijd.

Een leuke variant is ook nog: 30. 48-42 17-21 31. 37-32 23-28 32. 32×12 21×32 33. 38×27 24-30 34. 35×24 20×47 35. 12-8 en nu is 47-20 het hardst, vooral omdat wit nog steeds geen dam kan halen 43-38 en 8-3 omdat hij hem meteen weer kan inleveren met 19-24.

De computer liet vanuit de diagramstand nog wel een verrassende uitweg zien: Na 30. 37-32 26-31? (sterker is 17-22) 31. 33-29 moet zwart de meerslag nemen waarna zwart opnieuw kan beginnen. Leuk om te onthouden!

Niet dat ik dit alles achter het bord gezien had maar ik had wel het idee dat wit ergens toch wel een schijf ging verliezen. Co speelde tot mijn verbazing 30. 36-31? 17-21 31. 37-32 26×28 32. 33×22 21×32 33. 38×27. Wit lijkt weg te komen met schijfverlies maar er zit nog een dam na in met 23-28 34. 22×33 24-30 35. 35×24 20×49 en niet veel later 0-2.

Vrijwel tegelijkertijd was er rumoer aan bord 2 waar Peter tegen Pim Broeren speelde. De dreigde bijna vast te lopen en na wat ruiltjes ontstond de volgende stelling waar Peter toch wel goed staat na bijvoorbeeld 31-27. Dit haalt tevens de enige dreiging die zwart heeft uit de stelling, een dreiging die door Peter helemaal gemist was. Want hij ging vrolijk verder met 38-33, dreigt een 1 om 3. En voor zover zwart het nog niet gezien had, werd hij nu wel haast gedwongen om 21-27 en 11-17 te doen. Peter kon de dam nog wel afvangen met 37-32-28 maar daarna liep zwart gewoon door met schijf 32 naar een nieuwe dam. Dat betekende een smurf voor Pim!

Timothy van der Tol, de tegenstander van Koos heeft net 27 eraf geslagen en na de 1-om-2 terug is er weinig aan de hand. Koos speelde echter 41-36 en na 12-17-22 zat er geen herkansing meer in. Zwart kon langzaam maar zeker doorbreken naar dam.

Alle hoop was nu gevestigd op Eelco om tenminste nog een gelijk spel uit het vuur te slepen. Eelco speelde al enige zetten op increment maar hoefde na Heins 30-25 in het diagram niet lang na te denken. Terwijl ik zelf net de conclusie getrokken had dat 20-24 25-20 24-30 niet kon vanwege een 1-om-2 na, volgde a tempo 8-12 gevolgd door 22-28. Na nog een ruil van Hein stond het zo:

Eelco liet zijn klok hier tot de laatste 10 seconden teruglopen om alles nog eens goed door te rekenen, zijn hand ging naar 40 en de schijf naar…44. Hein was er uiteraard als de kippen bij om de 2-om-2 terug te nemen.

Het zag er somber uit maar Eelco greep de laatste strohalm voor een extra bordpuntje door Hein wat lastige keuzes voor te schotelen. Wat doe je in onderstaande stand: 36-31 of 44-39? Een van de twee wint en de andere wordt remise.

Het antwoord hierop is niet de zet die Hein speelde, 44-39. Ik zal eerst de rest van de partij geven: 49… 22-27 50. 39-33 3-8 51. 14-9 8-13 52. 9×18 15-20 53. 18-12 20-24 54. 12-7 24-29 55. 33×24 27-32 en remise.

Ik heb zelf getracht een intuïtief antwoord te vinden op de vraag waarom 44-39 remise is. Ik denk omdat de witte schijf vervolgens naar 33 moet en zwart met 15 eerder erbij is om te offeren.

49. 36-31 22-28 50. 44-39 en nu

A. 50… 3-8 51. 14-9 8-13 52. 9×18 15-20

53. 18-12 20-24 54. 12-7 28-32 (24-29 volgt 7-1) 55. 7-1 32-38 56. 39-33

B. 50… 28-32 51. 39-33 3-8 52. 14-9 8-13 53. 9×18 15-20 54. 18-12 20-24 55. 33-28 ( en niet 55. 12-7? 24-29 met soortgelijke remise als in de partij ) 55… 32×23 56. 12-7 23-28 57. 7-2 24-29 58. 2-7

Met enige krachttermen (waarvoor excuses aan ADC) verlieten wij vervolgens de Alphense arena. Het moet beter! En wellicht gaan we de volgende wedstrijd doorselecteren!