De 7-5 zege van Leiden op Gouda zorgde uiteraard voor tevreden gezichten, maar daarmee was niet alles gezegd. Zoals zo vaak bij dammers ging het na afloop vooral over wat er beter had gekund. De remise tussen Joost Hooijberg en Teun van de Krol was illustratief: Teun vond dat hij eigenlijk had moeten winnen, terwijl Joost juist baalde van zijn eigen spel. Ook bij de overige partijen werden de analyses nog lang voortgezet en kwamen verschillende gemiste kansen en interessante momenten uitgebreid ter sprake.
De statistieken
Einduitslag: 7 – 5 in het voordeel van Leids Damgenootschap.
Vooraf verwachte uitslag: 6,26 – 5,74 in het voordeel van Leids Damgenootschap (52,2% versus 47,8%).
Totale ratingwijziging: Leids Damgenootschap wint +3,71 punten, Damlust Gouda verliest -3,71 punten.
| Leiden | Rating | Uitslag | Gouda | Rating B | Ratingverschil | Partij |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Jan van der Star | 1351 | 2-0 | Henk van Klaveren | 1225 | 126 | Partij |
| Edwin van Hofwegen | 1176 | 1-1 | Derk Jan de Groot | 1184 | -8 | Partij |
| Arjen de Mooij | 1314 | 1-1 | Erno Prosman | 1511 | -197 | Partij |
| Joost Hooijberg | 1298 | 1-1 | Teun van de Krol | 1311 | -13 | |
| Koos van Amerongen | 1388 | 1-1 | Walter Thoen | 1273 | 115 | Partij |
| Steven den Hollander | 1328 | 1-1 | André Venema | 1270 | 58 | Partij |
Teamgemiddelden: Leids Damgenootschap 1309, Damlust Gouda 1296.
Individuele ratingmutaties LDG:
Jan van der Star +3,26
Edwin van Hofwegen +0,12
Arjen de Mooij +2,57
Joost Hooijberg +0,19
Koos van Amerongen -1,60
Steven den Hollander -0,83
Veel aanwezigen waren het erover eens dat Jan van der Star de sterkste partij van de wedstrijd op het bord had gebracht. Als enige wist hij zijn partij in winst om te zetten. Zijn fraai opgebouwde klassieke partij verdient het om nog eens aandachtig na te spelen. Met nog een vrijwel vol bord resteerde voor Henk van Klaveren geen redding meer: hij zat volledig klem en moest de strijd staken.
Op het tweede bord zorgde invaller Edwin van Hofwegen met zwart voor een solide optreden. Zonder grote problemen hield hij zijn tegenstander op remise, waarmee hij een punt aan de teamscore toevoegde. Bij de uiteindelijke 7-5 overwinning bleek dat een uiterst waardevolle bijdrage.
Op het derde bord trof Arjen de Mooij met internationaal grootmeester Erno Prosman de sterkste tegenstander van de avond. Het ratingverschil bedroeg bijna 200 punten in het voordeel van de Gouwenaar. Prosman probeerde de partij in ingewikkelde banen te leiden, maar De Mooij liet zich niet van de wijs brengen en bood uitstekend weerstand. Tot ver in het eindspel bleef de strijd in evenwicht. Uiteindelijk offerde Arjen een schijf om een doorbraak te forceren en daarmee koers te zetten naar een veilige remise. Na afloop stond hij nog enigszins beduusd bij de bar, in de overtuiging dat hij geen fouten had gemaakt. De analyse achteraf bevestigde dat oordeel volledig.
Joost Hooijberg ontsnapte tegen Teun van der Krol aan een nederlaag. Na afloop waren beide spelers het erover eens dat Van der Krol eigenlijk de winst had moeten binnenhalen. Maar zoals een dammeester ooit treffend opmerkte: het moeilijkste aan dammen is niet het verkrijgen van een gewonnen stand, maar het vervolgens ook daadwerkelijk winnen van die stand. In dit geval glipte de overwinning alsnog uit Teuns handen en kwam Joost met de schrik vrij.
Koos van Amerongen keek na afloop met gemengde gevoelens terug op zijn partij op bord 5. In het middenspel had hij uiterst geraffineerd toegewerkt naar een verborgen combinatie, waarbij zijn op papier lager ingeschatte tegenstander onbewust precies in de gewenste opstelling terechtkwam. Het vervolg van de damcombinatie was echter bijzonder ingewikkeld om volledig door te rekenen. Op het beslissende moment koos Koos helaas voor een onnauwkeurige uitvoering, iets waar hij achteraf stevig van baalde. Zijn tegenstander Walter Thoen gaf zich vervolgens niet gewonnen en vocht zich met grote veerkracht terug in de partij. Hoe hard Koos daarna ook probeerde om alsnog het verschil te maken, een winnende voortzetting zat er niet meer in.
De partij tussen Steven den Hollander en André Venema zorgde naderhand voor de meeste gespreksstof. Toen Venema in het middenspel een onnauwkeurigheid beging, reageerde Steven alert met een fraaie combinatie die hem een dam opleverde. Het materiële voordeel bleek echter niet voldoende om direct aanspraak te maken op de winst. Venema bleef kansen creëren en vooral in de slotfase ontstonden nog diverse complicaties. Een gemiste verdediging van Steven gaf zijn tegenstander opnieuw perspectief. Uiteindelijk hielden beide spelers elkaar in evenwicht en eindigde de partij in remise.
Hoewel na afloop vooral werd gesproken over gemiste kansen en onnauwkeurigheden, mag het grotere plaatje niet uit het oog worden verloren. Met deze overwinning heeft LDG de koppositie in de Hoofdklasse stevig in handen genomen. Vier wedstrijden werden gewonnen en een partijnederlaag staat nog altijd niet op het wedstrijdformulier.
Met de ontmoetingen tegen Rijnsburg en Den Haag in januari en februari wachten nog twee serieuze uitdagingen, waardoor de beslissing in de titelstrijd nog allerminst is gevallen. Tegelijkertijd geven de resultaten tot dusver alle reden tot vertrouwen. Als het team erin slaagt het huidige niveau vast te houden, behoort een historisch kampioenschap van de Zuid-Hollandse Dambond zeker tot de mogelijkheden. Dat zou voor LDG zelfs de eerste titel in de hoogste ZHDB-klasse uit de clubgeschiedenis betekenen.