Nu de hele damwereld is overgeschakeld naar dammen op internet en daar ondertussen ook aan gewend is, is het tijd om te kijken of ik de afgelopen tijd online ook wat mooie of juist bijzonder lelijke dingen geproduceerd heb. Blunders, per ongeluk met de verkeerde schijf spelen, gewonnen standen verprutsen en andere fouten heb ik afgelopen week genoeg gemaakt en ik vermoed dat de gewaardeerde lezer dat wel herkent bij sneldammen. Ik heb echter ook enkele partijen gespeeld waar ik trots op ben en (mooie) combinaties uitgevoerd. Dit is een impressie van mijn ervaring van afgelopen week met potjes 5+5 op Lidraughts.

Afgelopen vrijdag speelde ik mee met mijn voormalige clubgenoten uit IJmuiden en ik trof als eerste Jesse Bos. Dit vind ik het mooiste fragment en met deze partij als startpunt volgt logischerwijs dat ik de week een soort van antichronologisch behandel. Een week eerder had Jesse het toernooi gewonnen dus ik begon geconcentreerd aan mijn partij. Ik speelde een theoretische opening die vaak een omsingeling geeft die ik leuk vind en in de onderstaande stand staat Jesse met zwart aan zet al lastig.

Casper Remeijer – Jesse Bos

Zo mag zwart mag hier geen 29. … 13-19? spelen. Zwart hoeft niet bang te zijn voor 25-20, want dat levert na 14×25 niks op. Wit kan op twee manieren op 14 komen met een schijf meer, maar die wint zwart in beide gevallen direct terug met 15-20. Na 13-19? had ik echter een thematische combinatie uitgevoerd die vaker voorkomt in de flankaanval: 30. 29-23 18×29 31. 33×13 8×19 32. 38-32 27×38 33. 43×23 19×28 34. 39-33 28×39 35. 48-43 39×48 36. 31-26 48×31 37. 36×16 met schijfwinst.

Zwart kan het beste op de korte vleugel spelen met 11-16 en 17-21, maar Jesse besloot voor het centrum te vechten met 29. … 2-7? en liep binnen enkele zetten in een andere typische flankaanvalcombinatie. Ik speelde 30. 46-41 (tijdverlies: na direct 40-34 staat wit al gewonnen), Jesse speelde de zet die ik verwachtte: 30. … 4-9? (nu is het weer in orde voor wit, maar na 15-20 had zwart nog behoorlijk kunnen tegenstribbelen). Ik vervolgde met 31. 29-24 om 18-23×23 niet toe te laten. Waarom 31. … 14-19 nu niet mag laat ik aan de lezer over om uit te zoeken. Er kwam dus 31. … 18-23 en nu won ik met de forcing 32. 40-34! (dreigt 24-20 15×24 34-29) 32. … 14-19* 33. 24-20 15×24 34. 34-30 24×35 35. 33-29 23×34 36. 39×30 35×24 37. 38-32 27×38 38. 43×3 en Jesse gaf op.

Jesse was niet in vorm deze avond. Waar hij een week eerder nog al zijn partijen won op één remise na, werd hij nu slechts elfde van de veertien met 5 uit 8. Hij verloor nog een keer van mij, ook twee keer van Krijn ter Braake en één keer van Stijn Tuijtel. Hij is niet de enige die goede avonden met slechte avonden afwisselt. Voor mij was vrijdagavond een goed toernooi: zes gewonnen en één remise tegen Martin van Dijk. Ik werd echter slechts derde doordat ik lange en dus weinig partijen heb gespeeld.

Dinsdag deed ik mee met het KNDB-toernooi met speeltempo 5+5. Dat was een goede avond, maar donderdagavond in het open sneldamtoernooi van LDG was een verschrikkelijk slechte avond en vrijdag was weer een goede avond voor me. Na zes partijen op donderdag waarvan drie nederlagen stopte ik er maar mee, want mijn humeur en spel werden er niet beter op. Later op de avond speelde en won ik nog wel twee partijen om mijn score op 8 uit 8 te brengen en het ratingverlies tot 60 punten te beperken, maar de frustratie over mijn fouten was er niet minder op.

Donderdagavond begon nog wel redelijk goed: ik speelde remise tegen een sterke speler, won een niet geweldige partij van een zwakke speler en in de derde partij speelde ik de speler citroenen helemaal weg. In die partij kwam er echter een kink in de kabel en daarna was het één pot nat. Op de 32e zet wilde ik 11-17 spelen, maar ik had blijkbaar schijf 12 al aangeklikt en speelde per ongeluk 12-17. Daardoor kwam ik heel slecht i.p.v. heel goed te staan. De computeranalyse van Lidraughts geeft nog wel een redding aan, maar dat zag ik niet en toen werd ik weggespeeld. Die computeranalyse m.b.v. Scan is trouwens een erg fraaie mogelijkheid van Lidraughts! De volgende partij geeft daar een mooi voorbeeld van.

Casper Remeijer – Maurits Meijer

In partij vier kwam Maurits Meijer als laatste zet met het verrassende 31. … 23-29?? Dit zet zo duidelijk damcombinaties open dat ik niet anders kan dan deze zet van twee vraagtekens te voorzien. 17-22 was verplicht. Met zowel 28-22 als 28-23 kom ik op dam. Ik berekende de winst na 28-22, maar ik haalde dingen door elkaar, want ik speelde 32. 28-23?? Eerlijk is eerlijk: ik verdien er ook twee. Na 32. … 19×28 33. 32×3 21×41 34. 3×21 16×27 35. 42-37 41×32 sputterde ik nog wat tegen, maar Maurits liet me niet meer ontsnappen. Scan geeft tot mijn verrassing in de analyse van de partij niet 32. 28-22 aan als verbetering, maar 32. 47-41! 29×47 39-33! 47×29 35-30 24×44 28-23 19×28 32×3 21×32 en nu 3×9 over vijf stukken inclusief de zwarte dam. Een zeer fraaie combinatie met naslag, maar gewoon 28-22 was ook voldoende geweest voor de overwinning.

Ik baalde al van de misklik in de derde partij en nu ging mijn humeur nog een graadje omlaag. De vijfde partij is een typische sneldampartij met over en weer fouten, maar het is ook weer een leerzame, typische manoeuvre in de flankaanval:

Casper Remeijer – Buckethead

Wederom een fragment waarin ik aan het omsingelen ben. Onder het bord ook de grafiek van Scan van de partij. We komen erin op het moment dat ik een goede mogelijkheid mis na de volgende zet van mijn tegenstander (het piekje bij de witte stip die de huidige stand aangeeft). Mijn tegenstander reageert echter niet goed en ik sta daarna heel lang gewonnen, maar ik verpruts het op het einde nog met remise als resultaat. Zwart heeft de flankaanval niet helemaal goed gespeeld en ik heb een degelijke omsingeling. Een logische zet is 14-20×10 en wit staat waarschijnlijk iets beter. Mijn computer wil 4-10 spelen, maar dat is een zet die je niet zo snel speelt in een sneldampartij, want je moet wel zeker weten dat het klopt. Buckethead speelde echter 30. … 23-28? Mijn oog viel direct op het poortje 4-13. Ik kan met 25-20 15×35 34-30 35×24 29×9 naar veld 9 combineren, maar als ik het me goed herinner meende ik abusievelijk dat ik eerst schijf 19 moest verwijderen middels 31. 38-32? 27×38 32. 43×23 19×28 om daarna pas 33. 25-20 15×35 34. 34-30 35×24 35. 29×9 te spelen. Hiermee belanden we in onderstaande stand:

Casper Remeijer – Buckethead

31. 25-20 was winnend geweest, maar direct na de combinatie zoals ik hem uithaal zag ik dat mijn tegenstander een tegenactie heeft met 35. … 13-19! en op damhalen met 9-3 volgt 28-32 37×28 4-9 3×23 18×38 en wit heeft niet beter dan remise maken met 39-33 38×29 26-21 17×37 28×6 37-41 =. Mijn tegenstander dacht 72,5 seconde na (ook mooi dat je tijdverbruik per zet kan bekijken!) dus ik kon nadenken over alternatieven voor als hij 13-19 zou spelen. 31-27 lijkt veelbelovend om na 22×42 33×24 4×13 47×38 13-19* 24×13 8×19 mijn pijlen op de dunne lange vleugel van zwart te richten, maar er staan wederzijds nog maar vijf schijven op het bord en mijn centrum is ook aardig leeg dus ik achtte de kans niet groot dat ik dat nog had kunnen winnen. Gelukkig zag hij het niet en deed 35. … 11-16? Ik stond dertig zetten lang gewonnen, maar liet mijn tegenstander in het eindspel nog ontsnappen. Hierna speelde ik een werkelijk afgrijselijke partij, waarna ik besloot te stoppen.

Dinsdag won ik zeven partijen en verloor ik er één. Toegegeven, ik kreeg ook een aantal minder sterke dammers en kon meerdere keren met niet al te moeilijke combinaties winnen. Ik sluit af met twee fragmentjes van dinsdagavond. De eerste is een opgave voor de lezer: hoe wint wit in onderstaand diagram na 17. … 13-19?

Casper Remeijer – Karrespoor

Het laatste fragment bevat ook een niet heel moeilijke combinatie, maar heeft wel een mooie aanloop. In onderstaande stand vind ik zwart al prettig staan: ik heb een aanknopingspunt in schijf 22 en door het gat op 44 kan wit na oplopen met 12-18 nooit meer 2-om-2 terugruilen.

staluitmester – Casper Remeijer

Misschien had ik beter kunnen wachten, maar ik liep hier op met 18. … 12-18. Wit gaat de fout in met 19. 32-27? en raakt verstrikt in een web van combinaties, opsluitingen en vastloopvarianten. Ik breng combinaties in de stand met 19. … 4-9! en ‘helaas’ trapte wit direct al in een combinatie met 20. 37-31 26×37 21. 42×31. Winnen na 20. 37-32 8-12 46-41 6-11 41-37 12-17! (en wit heeft geen goede zet meer, ga maar na!) was veel bevredigender geweest. Na 20. 37-31 26×37 21. 42×31 won ik met 21. … 18-23 22. 29×18 16-21 23. 27×16 6-11 24. 16×7 1×32 25. 38×27 24-30 26. 35×24 20×49 27. 22-18 49×16 en opgegeven.

Hans Tangelder

In het kampioenschap van Nederland, waarbij Evert Bronstring helaas afwezig was vanwege een operatie, wist Frans Hermelink Jan de Ruiter te verslaan. In deze partij miste Jan de Ruiter een ontsnapping.

Evert Bronstring ontdekte hoe Hermelink deze ontsnapping had kunnen voorkomen, maar wilde dat nieuwtje indertijd niet publiceren. Het is echter later vanuit Friesland gepubliceerd. In dit stukje wil Evert Bronstring dit nieuwtje met de lezers van de website van LDG alsnog delen.

In de partij De Ruiter – Hermelink ontstond na

1.32-28 18-22 2.37-32 12-18 3.41-37 7-12 4.46-41 1-7 5.31-26 19-23 6.28×19 14×23 7.32-28 23×32 8.37×28 16-21 9.41-37 21-27 10.28-23 18×29 11.34×23 10-14 12.39-34 5-10 13.44-39 20-24 14.50-44 15-20! (deze zet is afkomstig van Evert Bronstring) 15.34-29 13-18 16.40-34 9-13 17.37-31

de volgende stand

In de partij ging het verder met 17. … 3-9 18.44-40 11-16 19.42-37? De definitieve foutzet. Wit kan zich uit het wespennet redden: 19.34-30!! 13-19 20.30-25  19×28 21. 38-32 28×37 22. 47-41 37×46 23.42-37 46×34 24. 39×19 14×23 25. 25×3 4-9 26. 3×21 16×27 en ondanks de zwarte aanvalsstand zijn eerder de kansen aan wit vanwege zijn uitgedunde lange vleugel. Voor het verdere verloop van de partij wordt de lezer naar toernooibase verwezen.

Het nieuwtje dat Evert Bronstring indertijd onder de pet wilde houden bestond uit 17 … 11-16!  18 44-40 7-11. Nu faalt de ontsnapping, omdat wit naar 5 moet slaan.

In de competitiewedstrijd RDC2 – LDG, zie het verslag dat in januari 2020 op deze website is geplaatst, haalde Arno Kooloos tegen Joop Burgerhout het zetje uit de ontsnapping uit.

Arno Kooloos – Joop Burgerhout

Na 13-19?? volgde 30-25 (19×28), 37-32! (28×46), 42-37, (46×34), 39×19 (14×23), 25×5.

Steven den Hollander over de LDG online clubavond van 2 april

Nog een zeer interessante partij die ik gisteren gespeeld heb. In een 5+5 vluggertje tegen ene “Damcombinatie” kwam de volgende stand op het bord na de volgende opening, die tot een bepaalde hoogte vast theoretisch is, maar het fijne ken ik er niet van. Toch moet ik deze stand echt wel vaker gehad hebben in (snel) dampartijen. Het echte theoretische gedeelte laat ik liever aan Casper en Koos over, die kennen de stand wellicht wel? Maar goed, de partij startte met de volgende zetten:

1. 34-30 19-23 2. 40-34 20-25 3. 33-29 14-20 4. 44-40 10-14 5. 38-33 14-19 6. 30-24 19×30 7. 35×24 17-22 8. 42-38 11-17 9. 32-28 23×32 10. 37×28 6-11 11. 41-37 16-21 12. 50-44 1-6 13. 31-26 21-27 14. 37-31 9-14 15. 48-42 3-9 16. 46-41 11-16 17. 28-23 7-11 18. 41-37 5-10

In deze stand moet ik al goed staan met zwart. De enige speelbare zet voor wit lijkt 19. 47-41, daarna kan ik met een bekende manoeuvre mijn aanval aansterken. Er volgt dan namelijk 19. 47-41 25-30 20. 34×25 (Ter verduidelijking 24×35 17-21 21. 26×28 27-32 22. 38×27 20-24 23. 29×20 18×47) 13-19 21. 24×13 08×28 22. 29-24 20×29 23. 33×24 09-13 24. 38-33 13-19 25. 24×13 18×09

Een bekend idee voor wit zou in de stand kunnen komen als ik niet had vervolg met 19. .. 25-30, maar met 19. .. 16-21. In dat geval kan wit een fraai idee in de stand vlechten, wat ik wel eens heb gezien in andere stellingen. 20. 33-28 22×33 21. 39×28 18-22 (de enige mogelijke zet!) 22. 43-39 22×33 23. 39×28 en daar sta je dan met je goede gedrag. Je denkt dat wit een enorme blunder heeft gemaakt, en in een 2 om 4 naar dam loopt, maar daar zit nog een idee achter. 23. .. 13-18 6. 31×13 08×50 7. 40-34 50×22 8. 23-19 14×23 9. 29×18 en wit heeft een schijf gewonnen. Deze truc moet je een keer gezien hebben ook in nog prille damcarrières! Tot zover het uitstapje naar wat nou als.

In de partij speelde wit geen 47-41, maar kwam direct al met 19. 33-28 22×33 20. 39×28. Tijdens de partij dacht ik dat dezelfde truc als hierboven beschreven stond in de stand kwam, maar dat was gelukkig niet zo. Ik had hier geweldig kunnen winnen, met een (voor mij) unieke combinatie. Die start met 27-32 21. 38×27 17-21 22. 26×17 12×41 23. 23×03

En hier volgt dan de verassing met 14-19! Deze zet is voor mij wat de combinatie zo mooi maakt. Wit heeft twee mogelijkheden om te slaan, maar allebei levert winnend voordeel op voor wit. Zo volgt op 24. 03×23 41-46 25. 23×05 46×26, een heuse zesklapper, waarna zwart met materiaalvoordeel het eindspel ingaat. Interessanter is echter 24. 03×05 19×26 25. 28-22 41-46 26. 22-17 11×22 27. 29-23 46×19 28. 05×17 02-08 29. 17×03 04-09 30. 03×14 20×09 en zwart heeft een schijf gewonnen. Het afpakken van de dam is een advies van de computer, weet niet of wit nog andere zetten heeft om te rommelen.

Helaas nam ik deze mogelijkheden niet waar in de partij, en speelde ik 18-22. Hierna kwam er gelukkig toch nog wel een schijfwinst uit 21. 43-39 22×33 22. 39×28 27-32 23. 38×27 17-21 24. 26×17 12×41. De partij eindigde uiteraard nog wel remise, na mijn gebruikelijke gekloot later in de partij. Verrassend voor mij was ook dat wit geen materiaal hoefde in te leveren!

Als hij met 21. 34-30!! had vervolgt kantelt de stand zelfs wellicht. Slaan met 25 is zowaar verboden. Nadat de computer dit aangaf moest ik 4 minuten kijken hoe dat nou allemaal precies werkte. Ik zal jullie de moeite besparen. 21. .. 25×34? 22. 40-35 22×33 23. 31×22 17×30 24. 35×24 34×23 25. 38×07 20×29 26. 07-01. Wat een wederom geweldige mogelijkheid! Zwart moet dus verplicht slaan met 22, en dan is het logische vervolg tot een bepaalde hoogte prima te vinden: 22×33 22. 31×22 17×19 23. 37-31 25×23 24. 38×07 20×29 25. 07-01 19-23 Een romantische vervolg is natuurlijk de thematische opgesloten dam, zie ook de literatuur van Evert Dollekamp over zijn partij tegen Pieter Hildering. De computer komt echter met 26. 40-34 29×40 27. 44×35 13-18 28. 31-27 11-17 29. 26-21 17×26 30. 36-31 26×39 31. 27-22 18×27 32. 01×03 Een taxatie zal ik achterwege laten. Wat een geweldig vervolg weer!

Nog even afsluiten met een combinatie die ik gisteren al in de app gedeeld heb, maar ik nog steeds van kan nagenieten. Al een tijdje zaten er combinaties naar 48 in, maar die waren allemaal niet goed. Nadat wit echter vervolgd had met 26. 37-31 klopte het eindelijk wel.

De slagwisseling leverde uiteindelijk schijfwinst op na 26. .. 16-21 27. 27×18 23×12 28. 34×23 17-22 29. 28×8 19×46 30. 30×10 46×5 31. 8×19 5×26 32. 47-42 26×48 33. 40-34 48×30 34. 25×34

Evert Bronstring

In een partij uit de wedstrijd Huizum – Fivelgo uit de Nationale Clubcompetitie ergens in de vorige eeuw, introduceerde Jannes van der Wal tegen Harm Wiersma een nieuwtje, maar liep tegen een lek aan. Dit verklaart ook de angst van Jannes voor een lek in zijn WK-match tegen Wiersma (zie ook het vorige stukje op de website).

Na de opening

01. 32-28 17-22  02. 28×17 11×22  03. 37-32 12-17  04. 41-37 06-11  05. 46-41 08-12  06. 34-29 19-23  07. 40-34 14-19  8. 45-40 10-14  09. 32-28 23×32  10. 37×28 16-21  11. 41-37 05-10  12. 38-32 11-16  13. 43-38 03-08  14. 49-43 07-11

introduceerde Jannes van der Wal het nieuwtje

15. 47-41

De partij ging verder met  15 … 01-06  16. 50-45 21-26  17. 29-23 18×29  18. 34×23 20-24 

Jannes speelde 19. 32-27 (gedwongen) en kreeg als antwoord 13-18

Jannes: Ik was verbijsterd, keek 5 minuten naar de stand, gaf op als een man en nam de trein terug van Leeuwarden naar Groningen om mijn secondant uit te schelden (Auke Scholma).

Hans Tangelder

Deze week ontving ik een brief van Evert Bronstring met enkele interessante fragmenten over de Bronstring variant naar aanleiding van mijn partijen tegen Gerrit van Mastrigt en Marie Gabbert uit de Nationale Clubcompetitie.

Evert Bronstring introduceerde de Bronstring variant in de halve finales van het NK 1992 tegen Johnny de Leeuw. Voor een uitgebreide bespreking van die partij en de Bronstring-variant door Ton Sijbrands verwijs ik de lezer naar de damrubriek “De eigenzinnige Bronstring-variant” uit de Volkskrant van 29 mei 1999.

In die rubriek citeert Ton Sijbrands Evert Bronstring:

“Eén van mijn fraaiste studies heb ik toegepast in een partij die ik won van Johnny de Leeuw in de halve finales van 1992. Die variant (..) is jarenlang onder de hoed gebleven. Ik heb hem nog aan Jannes gepresenteerd voor zijn WK-match (in 1983 -TS) tegen Wiersma.”

Daarna schrijft Ton Sijbrands

“Maar Van der Wal legde de aangeboden studie naast zich neer, omdat hij de variant niet vertrouwde. ‘Die studies van Evert zijn zo onbetrouwbaar als een wespennest. Zo’n jongen als Wiersma is te zwaar om zo’n primitieve studie tegen te gebruiken; die vindt achter elkaar het lek’, moet – aldus Bronstring – zo ongeveer Van der Wals reactie zijn geweest”

In de partij Evert Bronstring – Johnny de Leeuw werd de Bronstring-variant geïntroduceerd:

1.33-28 18-22 2.38-33 12-18 3.42-38 7-12 4.32-27 19-23 5.28×19 14×23 6.35-30 20-25 7.30-24 1-7 8.34-29 23×34 9.40×29 10-14 10.24-20 15×24 11.29×20 14-19 12.20-15 19-23

13.45-40 5-10 14.40-34 10-14 15.34-30 25×34 16.39×30 14-19 17.44-39!

17…9-14 18.50-44!

Evert Bronstring – Johnny de Leeuw

In mijn partij tegen Gerrit van Mastrigt, waarbij Evert Bronstring aan het bord naast mij speelde, ging het verder met 18…3-9, 19…47-42!, 17-21?, 20…30-24!! en ik won een schijf en uiteindelijk de partij.

Johnny de Leeuw speelde hier 18…23-28. In zijn brief geeft Evert Bronstring aan dat zwart ook 18…17-21 kan spelen. Na 19. 38-32 kan dan 23-29! en 14-20. 

Na 18…17-21 is de zet 19.47-42 en na het slaan veld 27 bezetten en klassiek maken een belangrijk alternatief voor 19.38-32. Van belang is daarbij de finesse na 2-7 in het analyse diagram, met de stand die ontstaat na 18…17-21 19.47-42 21×32 20.37×17 11×22 21.31-27 22×31 22.36×27 12-17 23.38-32 7-11 24.42-38

Analyse diagram

24…2-7 lijkt nu verhinderd door 25.30-24 19×30, 26.33-28? maar die actie faalt door 26…4-10!, 15×4, 14-20. Maar, wit kan na 2-7 meteen toeslaan met 25. 33-28!, omdat 26.17-22? 28×17, 11×31, weerlegt wordt door 27.41-37!

In de partij Marie Gabbert – Hans Tangelder kwam na de opening 1.33-29 19-23 2.39-33 14-19 3.44-39 19-24 onderstaande stelling op het bord:

Marie Gabbert – Hans Tangelder

Hier heeft zwart geen zetje na 34-30. In de partij speelde ik na 34-30 11-16, maar Evert geeft aan, dat zwart met 9-14!, en na het slaan ruilen naar veld 24 en klassiek maken, zeer goede winstkansen krijgt.

Hans Tangelder

De oplossingen van de problemen van Freek Raman zijn:

Diagram 1
1. 32-27 23×34 2. 40×20 15×24 3. 33-29! 24×33 4. 27-21 16×27 5. 31×22 18×27 6. 37-31 26×37 7. 41×01

Diagram 2
1. 17-22 2. 28×17 06-11 3. 17×06 07-11 4. 06×17 14-20 5. 25×14 03-09 6. 14×03 24-30 7. 34×25 23-28 8. 32×14 21×34 9. 40×29 12×21 10. 03×23 10×50

Diagram 3
1. 27-22 18×27 2. 33-29 24×33 3. 38×20 27×47 4. 44-40 15×24 5. 39-33 47×29 6. 34×14 10×19 7. 37-31 26×37 8. 48-42 37×39 9. 25-20 24×15 10. 40-34 39×30 11. 35×02

Diagram 4
1. 27-22 18×27 2. 32×21 23×41 3. 34-29 16×27 4. 29×07 02×11 5. 38-32 27×29 6. 42-37 41×32 7. 36-31 26×37 8. 48-42 37×39 9. 44×02

Diagram 5
1. 27-22 18×27 2. 32×21 16×27 3. 39-34 30×39 4. 48-43 39×37 5. 44-39 35×44 6. 28-23 19×28 7. 33×42 44×33 8. 38×16

Diagram 6
1. 18-22 2. 28×06 07-11 3. 29×07 19-24 4. 06×17 02×42 5. 48×37 26-31 6. 37×17 24-30 7. 35×24 20×29 8. 33×24 14-20 9. 25×14 10×48

Hans Tangelder

Een van de mogelijkheden om in de tijden van Corona thuis met dammen bezig te zijn is het oplossen van problemen. Daarom vindt u hier ter oplossing 6 problemen van Freek Raman. De oplossingen worden volgende week zaterdag op deze website gepubliceerd.

Diagram 1: wit wint

Diagram 2: zwart wint

Diagram 3: wit wint

Diagram 4: wit wint

Diagram 5: wit wint

Diagram 6: zwart wint

Hans Tangelder

De wereldwijde Corona crisis heeft inmiddels ook in Nederland tot vergaande maatregelen geleid. Veel damevenementen hebben geen doorgaan kunnen vinden en zijn uitgesteld. Onder andere de nacompetitie wedstrijd LDG – Alblasserdam, het Open NK veteranen met deelname van Hein van Winkel en Dick den Ouden en het NK senioren met deelname van Casper Remeijer.

Het is uiteraard nog onbekend wanneer deze wedstrijden wel gespeeld kunnen worden. Is het een periode van enkele weken, maanden of misschien wel een Sabbatjaar? Onze planeet is misschien wel toe aan een Sabbatjaar, maar dat vraagt wel heel veel opoffering van de mensheid.

Voor de meeste sporten zijn geen online alternatieven aanwezig. Echter dammen kan ook heel goed online gespeeld worden.

Afgelopen donderdag vond dan ook de eerste online clubavond van LDG plaats in de vorm van een online sneldamtoernooi met bedenktijd 5 minuten plus 5 minuten per zet. Hieronder volgen twee fragmenten uit dit toernooi. Het toernooi met 48 deelnemers werd gewonnen door Koos van Amerongen, met twee punten voorsprong op nummer twee Casper Remeijer. Uit de LDG WhatsApp komen onderstaande fragmenten:

In deze stand heeft Steven den Hollander te snel 39-33? gespeeld. Zwart had na 25×34, met 23-29, 16-21, 21-27 op dam kunnen komen. Gelukkig voor Steven overzag zijn tegenstander dit slagje.

Op de WhatsApp gaf Koos de volgende fraaie lokzet aan: 32-28!, 21-27?, 27×47, 28×17, 33-28!,12×21, 28-23, 19×28, 38-33, 47×38, 43×1.

De komende tijd zal iedere donderdagavond een online clubavond plaatsvinden in de vorm van een sneldamtoermooi met bedenktijd 5 minuten plus 5 minuten per zet. Er wordt gespeeld van 19:30  tot 24:00 uur. Het is een open toernooi, dus je hoeft geen lid van LDG te zijn om mee te doen.

Er wordt gespeeld op het platform van Lidraughts. Het enige wat je hoeft te doen, is een account aanmaken via de knop ‘Aanmelden’ en ‘Registreren’ op https://lidraughts.org.

Donderdagavond zal op Lidraughts het toernooi klaar staan met de naam “Clubavond Arena”. Klik na het inloggen op Lidraughts op spelen en dan toernooien. Je vindt dan het toernooi in de toernooi kalender of daaronder in het grijs. Klik op het toernooi om mee te doen.

De indeling van het toernooi wordt automatisch gemaakt tussen mensen die op dat moment meedoen aan het toernooi, op de toernooipagina zijn en niet al een partij spelen.

Vanaf maandag biedt ook de KNDB online clubavonden aan volgens dezelfde opzet.

Het speelschema voor de KNDB en LDG online clubavonden voor de komende weken is:
Maandag 19:30 – 23:00 uur, speeltempo: 3 minuten + 2 seconden per zet
Dinsdag 19:30 – 23:00 uur, speeltempo: 5 minuten + 5 seconden per zet
Woensdag 19:30 – 23:00 uur, speeltempo: 10 minuten + 10 seconden per zet
Donderdag 19:30 – 24:00 uur, speeltempo: 5 minuten + 5 seconden per zet

André van der Kwartel

Het tiental heeft de competitie 2019-2020 in stijl afgesloten. Van de damclub Dordrecht werd met het kleinst mogelijke verschil (11-9) verloren en zoals vaker dit seizoen, had een overwinning beslist tot de mogelijkheden behoord. Iets meer scherpte en iets meer attent zijn zouden op de ranglijst een groot verschil hebben gemaakt. Ik mag dat schrijven, want ik ben zelf meerdere malen mede schuldig geweest aan onnodig puntverlies.

Terloops werd bij de welkomsttoespraak meegedeeld dat de damclub Dordrecht ophoudt te bestaan. Zij sluit zich aan bij de Waarddammers. Weer één damvereniging minder.

Het tiental moet nu op 14 maart een beslissingswedstrijd spelen tegen Alblasserdam om degradatie te voorkomen. Overigens is Alblasserdam een van de weinige voorbeelden van een damvereniging die was verdwenen, maar na vele jaren weer tot leven is gekomen. Er is nog hoop.

Hans Kreder opende met een niet al te diep zetje de score voor LDG.

Joop Roedolph – Hans Kreder

Stand na de 38^e zet van zwart.

Wit staat al wat minder, maar na 44-40?? Kon hij het snel opgeven: (12-18!), 21×3 (20-25), 3×20 (15×42), 48×37 (11-17). Die laatste zet van zwart was niet de beste, maar wit gaf direct op.

Maurits Meijer verloor kort daarna in een partij die evengoed door hem gewonnen had kunnen worden. Het begon met een verrassende damzet van de kant van Maurits.

Nico Knoops – Maurits Meijer

Stand na de 22^e zet van zwart.

Op 46-41? Volgde zo’n zet waar je in de partij misschien nauwelijks naar kijkt: (23-28!). Op 34×23 volgt (12-18) en (11-17), dus: 32×23 (19×28), 34×32 (22-28), 32×23 (12-18), 23×12 (11-17), 12×21 (16×47). Het is een dam waarvan je je afvraagt of hij niet te duur is. In dit geval had hij kansrijk kunnen zijn, maar de waardering van de computer slaat al snel om: 38-32 (13-19), 40-34 (47-36?) Vanaf dit punt geeft de computer de voorkeur aan de witte stelling. Zwart had (19-23) moeten spelen om voordeel te behouden.

In het verloop van de partij verkreeg wit een tegendam, waarmee hij een fraaie winnende afwikkeling wist te realiseren:

Nico Knoops – Maurits Meijer

Stand na de 38^e zet van wit.

Zwart staat langzamerhand al wat moeilijker. Zijn dam kan bijvoorbeeld niet op de diagonaal 2-16 blijven. Maar dat deze ook niet op de diagonaal 11-50 kan blijven moet Maurits verrast hebben: (11-33?), 49-44! (33×50), 43-39 (50×31), 36×20 (15×24), 35-30! (24×35), 25-20!! En na deze fraaie afwikkeling gaf zwart op. In de diagramstand kan zwart zich nog verdedigen met (18-22), 27×18 (11-7), maar na 25-20 (7×48), 20×9 zal hij het toch moeilijk krijgen.

Door het verlies van Hans Tangelder kwam LDG op achterstand. In een gelijkwaardige stand beging Hans een kleine onnauwkeurigheid, waarna hij er niet meer aan te pas kwam.

André Droog – Hans Tangelder

Stand na de 36^e zet van wit.

Spelverloop (12-17?), 31-26 (17-22A), 28×17 (7-11), 27-22 (18×27), 32×21 (11×22), 21-16 (22-28) en met name na deze laatste zet kreeg zwart verliezend nadeel.

A) Zwart had hier beter (7-12) kunnen spelen. De nu volgende afwikkeling ziet er griezelig uit voor zwart, maar geeft toch nog veel verdediging: 26-21 (17×26), 28-22 (9-13), 32-28 (23×34), 40×9 (13×4), 22×24.

Invaller Arjan Varkevisser verloor eveneens. Hij liet zijn tegenstander wel erg gemakkelijk naar dam doorlopen.

Arjan Varkevisser – Kees van Dijk

Stand na de 40^e zet van zwart.

Met bijvoorbeeld 34-30×29 houdt wit zijn stand nog steeds speelbaar, maar hij speelde 37-32? (13-18!) [Dreigt (26-31)] 32-27 (22×31), 36×27 (18-22) en met dit offer creëert zwart een vrije doorloop naar dam, waarna er geen houden meer aan was.

Ik mocht de enige remise van de wedstrijd opeisen. Vermoedelijk heb ik winst gemist, maar dat was er dan wel een die pas na een uitgebreide analyse zal kunnen worden aangetoond.

Ton van Bokhoven – André van der Kwartel

Stand na de 39^e zet van wit.

Het spelverloop was: (11-17), 37-32 (17-22), 26-21! Deze zet had ik wel gezien, maar ik had de dreiging ervan zwaar onderschat. (2-7) en (2-8) zijn nu verhinderd door: 32-27, 21-17, 33-28, 29-24 met dam op 1 of 3. Dus speelde ik (14-19), maar toen volgde: 32-28 (23×32), 29-24 (20×38), 39-33 (38×29), 34×14. De overblijvende stand kon ik niet meer winnen.

Ik had deze varianten kunnen voorkomen door in de diagramstand in plaats van (11-17), (12-17) te spelen. Er valt nog veel aan te analyseren, maar een paar varianten tegen de computer geven de indruk dat zwart na (12-17) grote winstkansen heeft.

Een positieve verrassing was de winst van Peter van den Berg tegen Fred Roedolph. Een ratingverschil van meer dan 250 punten en dus een blauwe notering in Toernooibase. Het beslissende moment deed zich voor op de 44^e zet van zwart.

Peter van den Berg – Fred Roedolph

Wit heeft zojuist een dam gehaald, maar zwart kan zich verdedigen door direct (34-39) te spelen. Wit kan dan niet blijven voorkomen dat zwart op een gegeven moment (39-44) en (45-50) speelt. Misschien heeft zwart de gevaren onderschat. Hij speelde (7-11?). Nu levert 3-25 (34-40) weer remise voor zwart op, maar Peter speelt het scherper: 3-8! (19-23), 8-35! De weg van schijf 34 naar 44 is nu definitief afgesloten. Het vervolg was: (15-20), 48-43 (11-17), 35-49 en enkele zetten later gaf zwart op.

Maar de vreugde over deze verrassende overwinning werd snel ingehaald door het verlies van Joop Burgerhout. In een gelijkwaardige stand overzag hij een zetje.

Joop Burgerhout – Arie van de Weteringh Azn.

Stand na de 48^e zet van wit.

Er is niets aan de hand als wit 27-22 speelt. Riskant is 33-28 wegens (24-30), 28×19 (30-35), hoewel dat na 19-13 (35×44), 13-9 (10-14), 9×20 misschien nog wel meevalt. Helemaal fout is echter wat Joop speelde: 43-39?? (24-30!), 33×35 en wit wachtte (23-28) niet meer af.

LDG kwam op een 11-5 achterstand omdat Harry Dekker op de klok verloor. Dat hoeft met het tegenwoordige Fischer-systeem niet te gebeuren. Na iedere zet krijgt de speler er immers een minuut bedenktijd bij. Maar er zijn meerdere redenen waarom het soms toch gebeurt. De klok net te laat indrukken is een risico. Een complexe stand, waarin de speler zich kan verliezen. Of zó diep geconcentreerd zijn dat de klok wordt vergeten. We hebben het allemaal al eens langs zien komen.

De laatste twee wedstrijden werden gewonnen door LDG. Edwin van Hofwegen won reglementair, althans dat vond hijzelf. Ik heb niet zelf gezien wat er gebeurde, maar uit de verhalen begreep ik dat zijn tegenstander na een slagwisseling zijn klok had ingedrukt en toen zag dat hij per ongeluk zijn eigen schijf van het bord had gehaald in plaats van die van zijn tegenstander. Terwijl Edwin zat na te denken, verwisselde de speler van Dordrecht de schijven weer, waarop Edwin de partijwinst opeiste en direct 2-0 noteerde op zijn notatieformulier. Er ontstond groot tumult, want zijn tegenstander was het daar natuurlijk niet mee eens. De gemoederen liepen ook na afloop van de wedstrijd nog hoog op.

Misschien speelde in deze hele toestand wel mee dat Edwin in de loop van de partij gewonnen had gestaan, maar zijn grote voordeel steeds verder had zien afnemen. Hieronder een voorbeeld van het (winnende) voordeel dat Edwin op een gegeven moment in zijn partij had.

Edwin van Hofwegen – Bert Baars

Stand na de 47^e zet van zwart.

Wit speelde hier 48-43!? Maar had gemakkelijk winnend voordeel kunnen bereiken met 32-27 (23-28) [Vrijwel gedwongen, anders volgt 27-22 en daarna 21-16.] 21-16 (11-17), 27-22 en wit wint een schijf en breekt door naar dam.

Vier zetten later koos wit weer niet voor de sterkste voortzetting, waarna van zijn voordeel nog maar weinig over was. Kort daarna ontstond de commotie.

Ten slotte behaalde Jack van der Plas een gestroomlijnde overwinning, maar dat bracht de eindstand niet verder dan 11-9 in het voordeel van Dordrecht.

Eric van ’t Hof

In de laatste ronde van de Provinciale Clubcompetitie ZHDB 3e klasse won het “schaakteam” met de overtuigende cijfers van 7-1 tegen het tweede team van Alphen aan den Rijn. Vooraf waren we er helemaal niet zeker van dat we überhaupt zouden kunnen winnen. Immers, in onze eerste ontmoeting tegen hetzelfde team waren we nog met 7-1 afgedroogd in het Alphense speellokaal. Daar liepen half november Quirinius, Eelco en ondergetekende tegen een keiharde nul aan, terwijl alleen Wim de eer nog wist te redden met een remise.

Maar helaas was Wim op de laatste donderdag van februari verhinderd wegens een etentje met Anatoli Karpov en Jan Timman, twee legendarische figuren die wellicht zelfs bij de dammers niet onbekend zijn. En ook Daan moest verstek laten gaan wegens andere verplichtingen, zodat we moesten terugvallen op onze reserve Robert die, hiertoe op het laatste moment opgeroepen, liet weten: “Als het land roept, ben ik er”.

Aldus geschiedde. In de traditiegetrouw door loting bepaalde opstelling schoven we allemaal één plek omhoog en nam Robert plaats op het staartbord. Daar trof onze man de oudgediende Co van Dam (754) die zich door een vingerfout al snel een schijf liet ontfutselen.

Stelling na 9…17-22. Wit heeft slagkeus, maar alleen 28×17 is correct en levert een 3-om-3 op, terwijl het gespeelde 26×17? leidde tot schijfverlies.

Winst van dat ene schijf was voor Robert voldoende om vrij vlot ook de gehele partij op zijn naam te schrijven. De heer Van Dam breide nog wel enkele combinaties in de stelling, maar die pakten wonderwel steeds uit in het voordeel van Robert, die daarmee de 2-0 op het scorebord noteerde.

Hieraan voegde onze bord 1-speler Q na een moeizame strijd een punt toe door routinier Arie van Diggele (866) ternauwernood op remise te houden (3-1). Achteraf vroeg men zich af of de Alphenaar in het eindspel nog had kunnen winnen.

Stelling na 57…27-32. Een grappige stelling. Zwart is doorgebroken, maar wit heeft alvast een vangstelling klaar staan, mocht zwart op 47 of 48 een dam halen, terwijl promotie op 49 weer andere bezwaren heeft. Hoe dan ook, Q speelde in plaats van de computerzet 36-31 meteen 24-19 om daarmee ten koste van een schijf zelf ook een dam te halen, wat in de partij tamelijk eenvoudig toch ook tot een puntendeling voerde.

Teamcaptain Eelco nam vervolgens zijn verantwoordelijkheid door in het eindspel net iets handiger te spelen dan de nochtans ervaren Jaap Vermeer (702) die, wellicht door vermoeidheid overmand, enkele grove steken liet vallen. Eelco profiteerde en daarmee was de matchoverwinning met 5-1 reeds een feit.

Stelling na 61…18-23. Nadat wit eerst beter had gestaan, heeft hij nu een lastige opgave. Er blijkt volgens mijn computer een studieachtige remise te zijn na 37-31!, waarvan ik de verdere uitwerking graag aan de lezer zou willen overlaten. In plaats hiervan blunderde de witspeler nu twee keer achter elkaar met achtereenvolgens 19-13? en 13-8? en het was voor Eelco niet moeilijk meer om de vis op het droge te krijgen.

Toch werd ook op het laatste bord nog fel om het volle pond gestreden. Hoewel mijn tegenstander Pim Broeren (543) al drie keer remise had aangeboden, zag ik geen directe reden om op dit vriendelijke voorstel in te gaan. Ik stond een klein schijfje voor en ik wist werkelijk niet hoe het objectieve oordeel over mijn stelling zou moeten luiden. Het voordeel van de onwetendheid, zou je kunnen zeggen.

Stelling na 65. 18-29. Mijn voordeel is opgelopen tot twee schijven, maar zwart kan nog steeds remise maken! Misschien zou hij het gevonden hebben met meer tijd op de klok, maar gelet op zijn en vooral mijn tijdnood, beperkte de zwartspeler zich in deze fase tot het heen en weer bewegen van zijn dam over de lange lijn. Tot remise echter leidt (37-31!) 17-11/12 (25-20!) 35×24 (31-22). Na de partijzet (37-41?) haalde ik met 17-11 snel een tweede dam. Bovenstaande truc werkt dan niet meer, omdat wit de aanval op schijf 33 kan opvangen met een schijf op 6 en een dam op 17. Nadat ik twee dammen op het bord had, liet ik de winst niet meer ontglippen, hoewel ik daarbij tot enige hilariteit van omstanders niet de allerkortste route bewandelde.

Met deze laatste wedstrijd zijn we ook aan het einde gekomen van deze competitie. Wij dammende schakers, of inmiddels ook schakende dammers, zijn met ons team LDG 2 als tweede geëindigd in het eindklassement! Wij zijn daar meer dan tevreden mee.

Vanaf deze plaats wil ik de winnaar Rijnsburg 2 van harte feliciteren met de overwinning van de 3e klasse! Over de gehele linie waren zij natuurlijk een maatje sterker dan wij, hoewel onze overwinning tegen hen in de voorlaatste ronde nog als een zoete herinnering in ons geheugen staat gegrift. Voor het volgende seizoen hebben wij vooralsnog het voornemen om dit “experiment” voort te zetten.