Zestal koploper in de Hoofdklasse

André van der Kwartel

Na de overwinning met 9-3 op Damclub Den Haag is het zestal van LDG de verrassende koploper in de hoofdklasse van de Zuid-Hollandse Dambond. Vier teams delen met negen punten uit zes wedstrijden de eerste plaats, maar LDG heeft het hoogste aantal bordpunten.

Op de overwinning tegen Den Haag valt weinig af te dingen. Drie overwinningen, waarvan één waarschijnlijk ook een verliespartij had kunnen zijn, en drie remises, waarvan één winst en één verloren had kunnen zijn.

Casper Remeijer opende de score met een overwinning op Berke Yigittürk. Hij bezorgde zijn tegenstander een voorpost op veld 29. Deze voorpost werd zorgvuldig omsingeld, wat uiteindelijk resulteerde in een winnende kettingstelling.

Koos van Amerongen bracht de voorsprong op 4-0. Een consequente aanval op de lange vleugel bracht hem een soepele overwinning. Maar zijn tegenstander had zich wel beter kunnen verdedigen.

KoosGerard

Koos van Amerongen – Gerard de Groot

Stand na de 35e zet van wit. (17-21?). Nu slaat de aanval snel door: 34-29 (10-15), 29×20 (15×24), 41-37 (4-10!?), 33-29 (24×33), 38×29 (10-14), 29-24 en zwart gaf op.

In de diagramstand had zwart zich taaier kunnen verdedigen met (10-14). 34-29 is nu min of meer verhinderd door (14-20) en (24-30). Een plausibel verloop is dan ook: 41-37 (16-21), 37-32 (27-31). Wit heeft groot voordeel, maar het wordt in ieder geval nog een lang verhaal.

Hans Tangelder bracht de stand op 6-0. Bij zijn partij wordt in Toernooibase een opmerkelijk commentaar gegeven door Hanco Elenbaas:

Hans is onoverwinnelijk geworden. (…) Hans scoort er de laatste tijd ongekend op los, Martin. Ik ken hem sinds de onderlinge van Hiltex van 25 jaar geleden. Hij was altijd een beetje een rommelaar, een tamelijk kwetsbare speler. Maar dat lijkt sinds dit seizoen helemaal over. Hij slacht alles wat tegenover hem plaats neemt. Ook Jeroen heeft er dus aan moeten geloven. Zonder Hans was het Leids Dam Genootschap (de club van de twee Everts en Maurits Meijer) momenteel degradatiekandidaat nummer 1 in de landelijke competitie.

De Martin in dit citaat is Martin Dolfing die opmerkt dat het toch wel een ongelukkige nederlaag was van de tegenstander van Hans, Jeroen Kos, omdat die eerder in de partij zeer goed zou hebben gestaan.

Ik gun Hans natuurlijk van harte de loftuitingen aan zijn adres, maar ik moet het eens zijn met Dolfing: Hans heeft in deze partij misschien zelfs wel verloren gestaan.

HansJeroen

Jeroen Kos – Hans Tangelder

Stand na de 42e zet van zwart. Eerst het partijverloop 39-34? (35-40!!), 34-29 (7-12!!), 45x34A (12×21), 29×20 (25×14), 28-22??? En wit gaf op. Het lijkt erop dat wit op de een of andere manier ‘gezien’ heeft dat de witte schijf op 37 stond. A) Als wit 17×8 slaat volgt (9-13), 8×30 (25×32).

Een beetje een ‘lucky win’. Zeker gegeven het feit dat wit na 42-37 duidelijk beter staat.

Steven den Hollander had het voorrecht het winnende zevende punt binnen te brengen in een partij waarin het evenwicht op geen enkel moment werd verbroken.

De tweede remise kwam van de hand van Frank Eektimmerman, maar die partij had al heel snel afgelopen kunnen zijn.

FrankHerman

Frank Eektimmerman – Herman Vroom

Stand na de 18e zet van zwart. 39-33?? (8-13??). Beide spelers overzien het verrassende (21-27), 32×23 (19×50). In het vervolg speelde wit een nog wat moeizame partij, maar de remisegrenzen werden niet overschreden.

Naschrift: Na publicatie van dit fragment mailde Frank “… zie dat ik mijn partij verkeerd in toernooibase heb gezet. Zet 19 was 38-33 en zet 20 was 43-38 en de simpele combinatie was dus niet mogelijk. Zal het aanpassen op toernooibase.”

Ik mocht zelf het laatste punt behalen, maar dat hadden er twee moeten zijn.

AndreeHarry

Harry Zandvliet – André van der Kwartel

Stand na de 48e zet van zwart. 31-27? (21-26), 34-29 (23×34), 30×39 (26-31!), 28-22 [Meer verdediging geeft: 35-30 (24×35), 39-34 (31×22), 28×17. Zwart heeft dan niet veel anders dan (19-24), 17-12 (18×7), 34-29 (14-19), 29×20 (35-40) en er is nog een lange weg te gaan.]

In de partij begon ik na 28-22 allemaal spoken te zien. Ten eerste schatte ik in dat wit na (16-21) zou kunnen doorbreken, (Is niet waar.) Ten tweede mis ik het feit dat ik (16-21) kan laten voorafgaan door (24-30), waarna (16-21) direct winnend is. Ten derde dacht ik de stand in een paar zetten te kunnen laten vastlopen door (18-23), 33-28 enz. Maar in plaats van 33-28 speelde wit 22-18, waarna het de vraag is of de stand nog te winnen is voor zwart. Zo veel fouten op zo’n belangrijk moment: ik verdiende niet meer dan één punt.

20 december kerstdamavond

Op donderdag 20 december organiseert het Leids Damgenootschap weer de jaarlijkse Kerstdamavond.

Op die avond spelen de deelnemers meerdere korte dampartijen. Daarbij wordt ervoor gezorgd dat iedere deelnemer zo veel mogelijk speelt tegen spelers van ongeveer gelijke sterkte. Dus ook mensen die alleen maar thuis zo af en toe een potje dammen, kunnen meedoen zonder de angst ‘toch maar alles te zullen verliezen’. Iedereen is van harte welkom.

Bij de prijsuitreiking wordt rekening gehouden met de speelsterkte van de deelnemers. Maar één ding is zeker: iedere deelnemer gaat met een prijsje naar huis! Deelname is gratis.

Van tevoren aanmelden is niet nodig. Iedereen die uiterlijk om 20.00 uur aanwezig is, kan aan het toernooi deelnemen. De prijsuitreiking zal rond 22.30 uur plaatsvinden.

Het adres luidt: Leids Denksportcentrum, Robijnstraat 4, Leiden.

Collectief falend tiental

André van der Kwartel

In de zesde ronde van de nationale competitie heeft het tiental van LDG met 7-13 verloren van het tweede team van Constant Charlois uit Rotterdam. Dit verlies kan niet anders worden omschreven dan als een collectief falen van vrijwel het gehele team. Aan de borden vier tot en met zeven werd verloren, allen objectief gezien totaal onnodig. Daarmee bedoel ik dat in drie partijen op enig moment op kinderlijk eenvoudige wijze remise had kunnen worden gemaakt en in één partij zelfs de winst werd gemist. In de vijf remise partijen werd één winnende voortzetting gemist, maar ook kwamen twee remises voort uit een objectief verloren stand. Dit alles bij elkaar geeft geen erg positief beeld van het huidige spelniveau van het Leids Damgenootschap. De enige uitzondering op al deze rampspoed was de winst van Hans Kreder die zijn partij met een kleine combinatie wist te winnen.

Deze keer geef ik het damtechnisch commentaar niet conform het wedstrijdverloop, maar hanteer ik de bordvolgorde. Het merkwaardige collectieve falen van de middenborden komt daarmee treffend tot uitdrukking.

Evert Bronstring speelde aan bord 1 teleurstellend remise tegen een tegenstander met een meer dan honderd punten lagere rating. Achteraf wordt de teleurstelling nog groter: Evert heeft wel degelijk de winst gemist.

EvertB

Evert Bronstring – Ramdew Jahani

Stand na de 41e zet van wit. (20-25?) Fout. Zwart had (18-23) moeten spelen om remise te waarborgen, maar Evert profiteert niet. 40-34?? Winst is 36-31! Het is wel duidelijk dat wit een schijf gaat winnen. De computer komt na 36-31 in ieder geval niet verder dan (25-30), 40-35 (12-17), 22×11 (16×7), 27×16 (24-29), 33×24 (30×19), waarna wit een gezonde schijf voor staat.

Evert Dollekamp speelde aan bord 2 remise tegen een tegenstander van wie de rating meer dan 400 (!) punten lager was.

Aan bord 3 speelde Hans Tangelder remise, maar hij had eigenlijk moeten verliezen.

HansT

Hans Tangelder – Radjinder Jharap

Stand na de 53e zet van zwart. Na 39-34 zal zwart remise maken met (32-38), 42×33 (28×39), 34×43 (23-28), enz. Wellicht meende wit hier nog op winst te kunnen spelen, want hij zette voort met: 24-19?? Gelukkig overzag zwart het verrassende (27-31!), 36×29 (14×43). Het kan nog een lang eindspel worden, maar ik zou mijn geld op zwart zetten. Bijvoorbeeld: 30-24 (43-49), 24-19 (49-44), 19-13 (28-33!). Wit moet nu zijn schijf op 42 offeren, waarna zwart aan twee, eventueel drie dammen komt en de rest een kwestie van techniek is.

Aan bord 4 speelde Edwin van Hofwegen. Hij verloor, maar had in een complexe stand een winnend zetje kunnen nemen. Maar voor ik aan dat moment toe kom, wil ik eerst enkele leerzame opmerkingen over deze partij laten zien die mij door Evert Bronstring werden toegestuurd (en door mij redactioneel wat zijn bewerkt en aangevuld). Het gaat om de stand na de 17e zet van wit. Ik laat Evert aan het woord:

EdwinVanH

Jurgen Tholel – Edwin van Hofwegen

Edwin laat zich voor de tweede keer verrassen door het zetje naar veld 10.

In de partij kiest Edwin voor (3-9) en (9-14), maar hij had moeten spelen: (4-10), 40-34 (10-14), 44-40 (1-7), 49-44 Deze opbouw stelt Edwin in staat om nu (21-27) te spelen, waarmee de ideaalstelling is bereikt met het goede tempo.

Wit heeft alleen nog 33-28 (A) en 40-35 (B). Merk op dat 37-31 weerlegd is door het bekende zetje (27-32), (22-28). En dat 37-32 is weerlegd door (22-28) en (13-19).

A) 33-28 (22×33), 39×28 (27-32), 38×27 (17-21), 26×17 (11×33), 29×38 (20×29). Nu volgt (3-9) en (18-22). Dat wordt schijfwinst of een zetje naar 45.

B) 40-35 (13-19), 24×13 (8×28), 44-40 (18-23), 29×18 (12×23), 33-29 (17-21), 26×17

(14-19), 29×18 (22×13), 34-29 (11×22), 29-23 (16-21), 23×32 (19-24) met een comfortabele

stand voor zwart.

Tot zover Evert Bronstring. In de partij werd vanuit de bovenstaande diagramstand gespeeld: (3-9), 40-34 (9-14), 44-40 (1-7), 49-44 (4-10), 33-28 (22×33), 39×28 (21-27). Nu is de volgende stand ontstaan:

EdwinVanH2

Jurgen Tholel – Edwin van Hofwegen

De computer adviseert nu 43-39, maar wit speelde 37-32? Zwart reageerde nu niet goed met (17-22?), 28×17 (11×22?), 32×21 (16×27). Wit heeft groot voordeel en zou uiteindelijk winnen.

In plaats van (17-22?) had zwart echter moeten spelen: (17-21!), 26×17 (11×33), 32×21 (16×27) en nu is 43-39 verhinderd door (12-17!!), 23×32 (14-19), 39×28 (14×50). Ik vermoed dat Edwin deze verrassende meerslag heeft overzien. Er blijft daarom voor wit niet veel anders over dan eerst te offeren met 36-31 (27×36) en dan pas 43-39 te spelen, maar dan volgt (13-19!), 24×22 (33×24) en zwart staat een schijf voor.

Aan bord 5 speelde Maurits Meijer tegen de speler met de hoogste rating van het bezoekende team. Maurits kreeg het in de partij behoorlijk moeilijk, maar wist zich staande te houden tot de dramatische 61e zet.

MauritsM

Maurits Meijer – Jaap Riesenkamp

Stand na de 60e zet van zwart.

De middag was al ver gevorderd en dit was de laatste partij die nog bezig was. Het was tamelijk rumoerig en ondanks verzoeken van Maurits tot wat stilte, bleef het rumoer aanhouden. Het ia niet ondenkbaar dat dat een rol heeft gespeeld bij de misgreep die Maurits nu uithaalt: 29-24?? (9-14) en door wit opgegeven. Remise is: 29-23 (28×19), 38-32 (27×38), 26-21.

Aan bord 6 speelde teamleider Harry Dekker. Hij verloor in een gelijkwaardige stand door tijdsoverschrijding. Met het Fischer-systeem hoeft dat eigenlijk niet te gebeuren, maar het komt toch wel meer voor.

Ik speelde aan bord 7 en kwam tegen het eind van de partij onder druk te staan. Ik koos voor een voortzetting die mij een veilige weg naar remise leek en miste op dat moment een simpele zekere afwikkeling naar remise. Drie diagrammen uit deze partij.

AndreeK1

André van der Kwartel – Ashok Bhajan

Het eerste diagram dient slechts “ter leringhe ende vermaeck”. Het geeft de stand aan na de 8e zet van zwart. Ik had natuurlijk heel goed opgelet bij de wijze lessen van meester Steven den Hollander en dus trapte ik hier niet in het zetje van Gortmans: 30-25?? (24-30!), 25×23 (30-34), 39×30 (22-27), 31×22 (12-18), 23×12 (8×50).

AndreeK2

André van der Kwartel – Ashok Bhajan

Dit tweede fragment is serieuzer. Ik meende veilig naar remise te kunnen spelen door 25-20, 30-25×24, 20-14 en doorbreken naar dam. In de praktijk bleek dat tegen te vallen, omdat zwart zo ongeveer even snel op dam komt als wit. Ik heb in de diagramstand echter totaal niet gekeken naar 43-38?! (32×34), 30×39 (19×30), 35×24. Ten koste van een tweede schijf kan wit dan veel sneller doorbreken naar dam en moet zwart maar zien hoe ver hij komt.

Eén tegenvaller in de door mij voorziene spelgang wil ik wel laten zien: 25-20 (16-21), 30-25 (19×30), 35×24 (21-27), 20-14 (32-37) en nu moet ik deze schijf helaas laten gaan. Als ik hem probeer af te stoppen, kom ik zelf niet meer op dam: 43-38? (27-31), 36×27 (37-41), 24-20A (15×24), 14-10 (41-46) en wit verliest. A: Hier kan wit het toch nog wel remise houden met 27-21. Dat heb ik in de partij gemist.

Ten slotte een anekdote bij de slotstand van mijn partij:

AndreeK3Correctie

André van der Kwartel – Ashok Bhajan

Stand na de 55e zet van zwart. Ik speelde hier 14-3 en hoopte op (17-22) om mezelf nog enige speelruimte te geven. Er volgde echter (27-32) en ik kon opgeven. Eén van de toeschouwers noemde het een ‘afzichtelijke blunder’. Maar wat is er aan de hand? Als wit op de hoofdlijn blijft is het uit. Bijvoorbeeld: 14-37 (13-19), 37×5 (27-31), 36×27 (18-23), 5×11 (6×17). De enige actie om het onvermijdelijke uit te stellen lijkt: 25-20 (15×49), 14-20 (27-32). De zwarte schijven kunnen niet worden aangevallen. Winst voor zwart lijkt mij dan ook niet erg lastig. De filosofische vraag doet zich voor of je kunt blunderen in een totaal verloren stelling.

Aan bord acht speelde Jack van der Plas. Hij kwam met remise weg, maar had eigenlijk dik moeten verliezen.

JackP

Ratan Ganeshie – Jack van der Plas

Stand na de 36e zet van wit. In deze stand is na bijvoorbeeld (19-23) weinig aan de hand. Maar zwart speelde (18-23??). Oogt interessant, maar kost direct een schijf: 28-22! (12-18), 22×13 (8-12), 13-8 (2×13), 33-29 (24×33), 38×9 (3×14). Hoe kon dit nog remise lopen? Daar was dan ook wel de medewerking van de witspeler voor nodig: 42-38 (12-18), 38-33!? (18-23), 33-29?? Een potsierlijke fout, waarmee wit zichzelf in de problemen brengt. (23-28), 32×23 (19×28). Wit moet noodgedwongen een schijf terugofferen. Hij koos niet het sterkste offer, 29-24, maar speelde 29-23, waarna de partij probleemloos naar remise liep.

Hans Kreder zorgde aan bord 9 voor het enige lichtpuntje in de wedstrijd. Hij won door een eenvoudig slagzetje.

HansK

Hans Kreder – Sjaam Biekram

Stand na de 35e zet van wit. Wit staat duidelijk beter, maar na bijvoorbeeld (13-19), 30-24×24 moet dat allemaal nog maar bewezen worden. Zwart speelde echter (7-12??) en Hans liet zich dit aanbod niet ontglippen: 47-41 (36×47), 38-32A (47×24), 30×28 en zwart gaf op.

A) Nog iets effectiever is: 30-24 (47×33), 39×10 (15×4), 25×14. Maar ach, wat doet het ertoe?

Aan bord 10 speelde Peter van den Berg een degelijke remise. Geruchten gingen dat hij een schijfwinst zou hebben gemist, maar dat bleek niet het geval.

Zestal verslaat Damlust 2

André van der Kwartel

In de vijfde ronde van de provinciale hoofdklassecompetitie heeft het zestal van LDG met ruime cijfers gewonnen van het tweede team van Damlust uit Gouda. Met een 3-9 overwinning – drie overwinningen en drie remises – keerden de Leidenaren huiswaarts.

Over de drie remises van respectievelijk Edwin van Hofwegen, Harry Dekker en Casper Remeijer valt in dit verslag weinig te vermelden. In al deze drie partijen werd het evenwicht nergens verbroken, zij het dat het spelbeeld in de partij van Remeijer duidelijk spannender was dan dat van de beide andere partijen.

Koos van Amerongen bracht de eerste overwinning voor LDG binnen. Vanuit de opening overspeelde hij zijn tegenstander, zodat al snel duidelijk werd dat hij zou winnen. Desondanks was het einde van de partij verrassend:

Koos

Kariem Droog – Koos van Amerongen

Stand na de 34e zet van zwart. 32-27 (23×32), 34-29!? (36-41!!). Twee keer met de ogen knipperen en daarna opgeven.

Ook Steven den Hollander was veel te sterk voor zijn tegenstander. Steven heeft zelf op Toernooibase aangegeven wat hij tijdens de partij allemaal aan combinaties gezien heeft. Zijn eerste mogelijke combinatie heb ik hier overgenomen, maar ik raad de lezers aan om ook even naar de andere te kijken.

Steven

Steven den Hollander – Bouke Bruinsma

Stand na de 11e zet van zwart. Steven zag de volgende mogelijkheid:

42-37 (21-27), 29-24 (20×29), 28-22 (17×28), 36-31 (27×36), 26-21 (16×27), 47-42 (36×47), 37-32 (28×37), 42×04 (47×33), 39×28. Een fraaie dam, maar Steven had ook de naslag berekend: (29-34), 40×29 (12-18), 04×36 (08-13), 36×20 (15×22).

Toen ik las dat Frank Eektimmerman had gewonnen van Harry Clasquin, was ik benieuwd naar die partij. Dat kon wel eens een mooie overwinning zijn geweest. Helaas viel dat tegen:

Frank

Harry Clasquin – Frank Eektimmerman

Stand na de 46e zet van zwart. Tot op dit moment heeft de computer geen opvallende momenten gesignaleerd. Maar in deze gelijkwaardige stand speelde wit: 32-28?? (23×32), 38×27 (17-22), 27×18 (19-23), 18×29 (24×44) en wit gaf op.

Achttal LDG verliest kansloos

André van der Kwartel

De vijfde ronde van de landelijke competitie markeerde een historisch dieptepunt in het meer dan honderdjarige bestaan van het Leids Damgenootschap. In de thuiswedstrijd tegen de Haarlemse Damclub HDC kon teamleider Harry Dekker slechts acht spelers opstellen. Sommigen noemden het een statistisch toeval dat er zo veel spelers van LDG tegelijk verhinderd waren. Maar je kunt ook constateren dat LDG door allerlei oorzaken momenteel kwetsbaar is voor zulk toeval.

In ieder geval begonnen de Leidenaren daardoor met een achterstand van 0-4 en in dat licht is de einduitslag 7-13 niet eens slecht te noemen. Het achttal van LDG verloor met 7-9 van het achttal van HDC.

HDC liep uit naar een 0-8 voorsprong door verliespartijen van respectievelijk Peter van den Berg en Evert Bronstring. Vooral het verlies van Evert was een tegenvaller. De rating van zijn tegenstander was maar liefst 200 punten lager. Een overwinning had dus meer in de lijn der verwachting gelegen en had de einduitslag een prettiger aanblik gegeven.

Peter van den Berg kwam na een onnodige uitval naar het kerkhof tijdelijk een schijf achter, maar beging een ernstige slordigheid bij zijn pogingen de schijf terug te winnen:

PieterPeter

Pieter Schoonderbeek – Peter van den Berg

Stand na de 33e zet van wit. Zwart wil zijn schijf terugwinnen en speelt (14-20), maar nu volgt 44-39 (20×29), 39-33 en zwart gaat definitief een schijf verliezen. Als zwart in de diagramstand eerst (22-28) speelt, dan wint zwart zijn schijf wel terug en is de stand gelijkwaardig.

Vervolgens verloor Evert Bronstring die een van zijn slechtste wedstrijden van dit seizoen speelde. Kijk naar de onderstaande stand na de 39e zet van wit. De korte vleugel van zwart ziet er bepaald niet gezond uit. Evert besluit een schijf te offeren. Je kunt je afvragen of dat hier al nodig is, maar misschien is het alternatief (10-14) inderdaad slechter.

DickEvert

Dick Siegers – Evert Bronstring

(27-31), 26×37!? [Beter is om dubbel te slaan met 36×27. Nu krijgt zwart nog een onverwachte kans op remise.] (21-26?). Maar zwart grijpt zijn kans niet. Hij had de stand nog min of meer gelijk kunnen houden door (21-27), 32×21 (16×27), 37-31 (10-14). Er zijn nu twee vertakkingen:

A) 34-30 (25×34), 39×30 (17-21), 28×26 (14-20), 31×13 (8×48) en zwart wint zelfs nog.

B) 24-19 (14-20), 31-26 (2-7) en wit heeft nu weer twee mogelijkheden:

B1) 36-31 en 26-21, waarna zwart na (36-41) enz. de stand wel remise moet kunnen houden.

B2) 19-14 (20×9), 34-30 (25×34), 39×30, maar ook hier is slechts sprake van licht voordeel voor wit.

Daarmee was de stand gekomen op 0-8 in het voordeel van HDC. Harry Dekker mocht het eerste punt voor LDG binnen halen en hij deed dat met een verrassende combinatie die helaas net niet won.

RoelHarry

Roel Janssen – Harry Dekker

Stand na de 44e zet van wit. Tot op dit moment is de partij steeds in evenwicht gebleven, maar nu begaat zwart een fout: (13-18?). [Veiliger was (8-12). Wit krijgt nu groot voordeel.] 39-33 (20-25), 34-29? [Maar hier geeft wit zijn voordeel weer weg. Dat had hij kunnen behouden met: 43-39 en nu bijvoorbeeld: (3-9), 37-32 (18-23), 28×30 (27-31), 32-27 (31×22), 38-32. Zwart kan nu met schijf 8 door gaan lopen. Het wordt nog een spannend afspel.] (25-30) 29×20 (15×24), 43-39 en nu volgde verrassend: (27-32), 38×27 (18-22), 27×18 (30-34), 39×19 (8-13), 19×8 (3×41). Maar na 33-28 wint zwart niet meer.

De score kreeg een beter aanzien door de overwinning van Jack van der Plas.

JackRudi

Jack van der Plas – Rudi van Velzen

Stand na de 43e zet van wit. Wit heeft een mooie voorpost op veld 14. Zwart kan zich nog enigszins verdedigen met (13-18-22), maar speelde: (24-29), 34-30 [Ook mogelijk was 25-20.] (13-19??), 38-32 (19×10), 30-24 (29×20), 25×5. De dam werd weer afgepakt, maar de winst was snel binnen.

De score kreeg een nog beter aanzien toen Hans Tangelder de stand op 5-9 bracht.

HansFabian

Hans Tangelder – Fabian Snijder

Stand na de 24e zet van wit. De zwarte lange vleugel wordt ernstig bedreigd en harde actie lijkt dan ook gewenst met (23-29×29). Zwart speelde echter: (10-15?), 34-29 (23×34), 40×20 (15×24), 47-42 (11-17 – wat anders?). Hans speelde nu 45-40 en bij goed spel van zwart had dat tot een gelijke stand moeten leiden. Daarom was voor wit beter geweest: 27-22 (18×27), 31×11 (6×17), 45-40 en op het juiste moment doorpakken met 28-23. Na 45-40 verdedigde zwart zich echter niet op zijn sterkst, waarna hij door wit werd overspeeld.

Maurits Meijer speelde na een voor de toevallig langslopende toeschouwer spannende partij remise. Maar zijn tegenstander had onderweg een toch niet zo moeilijke winst gemist.

StefanMaurits

Stefan Stolwijk – Maurits Meijer

Stand na de 48e zet van zwart. Spelverloop: 32-28? (30-35), 39-34 (13-19), 38-32 (18-22), 27×18 (12×23), 33-29 (19-24) en enkele zetten later remise overeen gekomen.

Maar in de diagramstand begaat wit wel een ernstige fout. Winst zou zijn geweest: 33-28! De dreiging 27-22×21 is dodelijk met als aardige variant: (13-19), 27-22 (18×27), 32×21 (30-35), 39-34 (19-24), 38-32 (24-30), 34×25 (35-40), 25-20 (40-44), 20-15 (44-50), 15-10 (50×22), 10-4.

Edwin van Hofwegen verloor van Mark Deurloo, de speler van HDC met de hoogste rating. Het was een complexe partij, waarin Edwin langzamerhand steeds meer nadeel kreeg en uiteindelijk verloor. Meer een partij voor een uitgebreide analyse dan voor instructieve fragmenten.

Ik bracht zelf met een remise het laatste punt voor LDG binnen. Dat viel mij nogal tegen. Een groot deel van de partij had ik beter gestaan en de rest leek een kwestie van zorgvuldig afwerken.

AndreeRoberto

André van der Kwartel – Roberto Vesciano

Stand na de 45e zet van wit. Ik dacht dat ik hier goede kansen had, maar had totaal niet gekeken naar (21-26!). Zwart dreigt met (23-28) en (26-31). 33-28 (23-29) leek mij ook niet veel bijzonders, dus: 33-29 (23-28), 32×23 (13-19), 30-25 (19×28), 34-30 (12-17), 30-24 [Ik had hier nog steeds een beetje hoop.] (17-21), 24-20 (21×32), 20×9 (32-38), 9-4 (28-32) Dit viel tegen. 4×22 (38-43) en enkele zetten later remise gegeven.

Zestal remiseert

André van der Kwartel

Het zestal van LDG heeft in de vierde ronde van de provinciale competitie met 6-6 gelijk gespeeld tegen de Hofstad Dammers. Dat was een beetje een tegenvaller, want de verwachting was dat het zestal van deze tegenstander zou moeten kunnen winnen. Deze laatste had echter een truc bedacht: een zogeheten tactische opstelling. Hun sterkste speler speelde aan bord vier en twee andere sterke spelers speelden aan de borden vijf en zes. Was de uitslag 6-6 nu te danken aan deze tactische opstelling? Nou, nee. De sterkste speler van De Hofstad Dammers wist aan bord vier niet te winnen van uw verslaggever, Harry Dekker miste tot twee- en misschien wel drie keer toe de winst en verloor zelfs nog en invaller Peter van den Berg miste een winnende combinatie en ook hij verloor. Alles bij elkaar had een iets alerter LDG met 10-2 kunnen winnen. Tot zover de discussie over het nut van een tactische opstelling.

Over naar de techniek. De score werd voor LDG geopend door een soepele overwinning van Casper Remeijer.

CasperFrans

Casper Remeijer – Frans Teijn

Stand na de 33e zet van wit. Zwart heeft al nadeel (zie onder meer de hangende schijf op 11), maar met (14-20) had hij zich nog kunnen verdedigen. (14-19?), 42-37! Er dreigt zowel 28-22 als 37-31 en na (18-22) volgt toch 37-31 (22×42), 47×38 (31×22), 32×23. Dus is zwart verplicht tot (8-12), 32-27 (18-23), 38-32 [ Dreigt 26-21 en 30-24] (15-20), 43-39 (20-24), 48-42 (12-18), 39-34 (9-14), 42-38 (24-29), 30-25 (29×40), 35×44 en met een bord vol schijven gaf zwart op.

Steven den Hollander bracht de stand op 4-0 met een degelijke positionele partij waarin hij geleidelijk steeds beter en uiteindelijk gewonnen kwam te staan. Het is alleen jammer voor dit verslag dat de computer dan ook nergens opvallende momenten registreert.

Ik mocht zelf aantreden tegen de sterkste speler van de tegenpartij. Ik kreeg de gelegenheid om de zogeheten Slingerland opening op het bord te krijgen [ 32-28 (18-23), 33-29 (23×32), 37×28 (16-21), 31-26 (19-23), 28×19 (13×33), 39×28 (21-27), 38-33 (11-16)] Het resulteerde in een spannende partij, waarin ik voordelig uit de opening kwam, maar in het late middenspel alsnog een ernstige fout maakte.

PeterAndree1

Peter van Eck – André van der Kwartel

Stand na de 39e zet van wit. Mede onder druk van de klok bega ik hier een serieuze fout. Na (14-19) blijft de stand vrijwel gelijk, maar ik speelde (16-21??), 26×17 (12×21). 28-23! Natuurlijk. (8-12) is verhinderd door 23-19 en 24-20. Dus: (18-22), 24-19 (13×33), 39×26. Nu is de volgende stand ontstaan:

PeterAndree2

Peter van Eck – André van der Kwartel

Nadat de partij in remise was geëindigd maakte Steven den Hollander de opmerking “Dat ik was blijven doorspelen voor de club.” Met de strekking van die opmerking ben ik het niet eens. Op dit moment valt nog niet te zien of deze stand, ondanks de schijf voorsprong, wel gewonnen is voor wit. De computer geeft bij de resterende zetten geen enkele keer een gemiste winst aan voor wit. Nu zegt dat niet zo veel, want in strategische eindspelen is de computer niet zo sterk, maar toch. Eerst de spelgang uit de partij: (8-12), 47-42A (4-9), 42-38 (9-13), 44-39 (15-20), 34-30 (27-32!), 38×27 (13-19), 39-34 (19×28), 34-29 (14-19), 30-25 (19-24), 25×14 (24×33), 14-9 (33-39), 9-3 (12-17), 3×21 (39-44) en remise overeengekomen.

A) Ik maakte mij vooral zorgen over de volgende variant: 34-29 (4-9), 44-39 (9-13), 39-34. Een voorbeeld van het mogelijke vervolg: (15-20), 47-42 (12-17), 34-30 (13-19), 23-18 (27-32), hetgeen ook zeer waarschijnlijk naar remise zal leiden. Maar er valt nog wel het een en ander aan dit eindspel te bestuderen. Deze remise bracht de stand op 5-1 in het voordeel van LDG. Helaas leverden de overige drie partijen slechts één punt op voor LDG.

Eerst verloor Peter van den Berg, maar hij had in het middenspel wel een winnende slagzet gemist:

HansPeter

Hans Jacobsen – Peter van den Berg

Stand na de 32e zet van zwart. Spelverloop: 29-24?? (19×30), 35×24 (14-19??). Beide spelers overzien dat zwart had kunnen spelen: (27-32), 38×27 (22×31), 36×27 (14-19), 24×22 (17×37)

Hans Tangelder speelde remise in een partij waarin hij wel voordeel, maar geen serieuze kansen wist te verkrijgen.

Ten slotte verloor ook Harry Dekker, waarmee de eindstand uitkwam op 6-6. Dat was des te zuurder omdat Harry kort na de opening een winnende slagzet had gemist:

HarryFrans

Harry Dekker – Frans van de Velde

Stand na de 17e zet van zwart. Wit speelde 42-38 maar had kunnen winnen door: 34-30! (23x25A), 33-29 (24×33), 37-32 (28×37), 39×10 (5×14), 42×31. A: (23×45) is bepaald geen beter alternatief. Deze slagzet werd gesignaleerd door Steven den Hollander.

Het spelverloop vanuit de diagramstand was: 42-38 (14-19), 50-45 (5-10?), 38-32 (20-25), 29×20 (25×14), 35-30!? Hier laat wit opnieuw een uitstekende kans op groot voordeel lopen. Beter was om met 43-38 (15-20), 49-43 (10-15), 48-42 de stand dicht te schuiven. [Merk op dat (11-17) en (12-17) steeds verhinderd zijn.] Nu dreigt wit met 32-27 (22×31), 33×22 (18×27), 26-21 een schijf te winnen. Het is onduidelijk hoe zwart dat moet voorkomen.

Ook later in de partij kreeg wit nog duidelijke winstkansen. Een voorbeeld is het onderstaande moment na de 42e zet van zwart:

HarryFrans2

Harry Dekker – Frans van de Velde

Wit pakt hier direct zijn schijf winst, maar het lijkt verstandiger om die nog even achterwege te laten. “Die loopt niet weg.”, zoals het cliché luidt. De computer adviseert: 34-30. Nu zijn (1-6), (1-7) en (13-19) feitelijk verhinderd, dus zwart speelt bijvoorbeeld (4-10), 30-24 (10-14), 31-27 (22×31), 33×11 (31-37), 11-6 (23-28) [Wat moet zwart anders?] 38-32 (37-42), 32×12. Het is nog lang niet gewonnen, maar het is duidelijk dat wit verreweg de betere kansen heeft.

LDG staat nu op de derde plaats in de Provinciale Hoofdklasse van Zuid-Holland.

Tiental verrast met winst

André van der Kwartel

Het tiental van het Leids Damgenootschap heeft verrassend gewonnen van het derde team van damvereniging Van Stigt Thans uit Schiedam. Ondanks vijf invallers werd dit team sterker geacht dan het team van LDG, dat overigens ook met twee invallers aantrad. Maar twee overwinningen en acht remises resulteerden in een 8-12 overwinning voor de Leidenaren. Daarmee is LDG gestegen van de gedeelde laatste naar de negende plaats in de Eerste Klasse B.

De uitslagenreeks begon met drie remisepartijen van respectievelijk Evert Dollekamp, Jack van der Plas en Maurits Meijer waarover nauwelijks damtechnische opmerkingen te maken zijn. Wel deed zich een incidentje voor in de partij van Evert Dollekamp. Hij bood na 35 zetten remise aan, maar zijn tegenstander wees dat af omdat het reglementair verboden is na minder dan 40 zetten remise overeen te komen. Wordt dat toch gedaan, dan wordt als uitslag 0-0 vastgesteld. Beide spelers speelden dus keurig nog vijf zetten waarna alsnog tot remise werd besloten.

Hans Tangelder zette LDG op voorsprong met een partij-opzet op basis van een strategisch idee dat ooit door Evert Bronstring werd ontwikkeld.

HansGerrit

Hans Tangelder – Gerrit van Mastrigt

Die strategie resulteert in de bovenstaande stand. Wie zou denken dat (17-21) verhinderd is? En toch is dat zo: (17-21?), 30-24! (21×32), 37×17 en hoe zwart ook slaat, hij gaat altijd een schijf verliezen. Op (19×30) volgt 33-28 (11×33), 39×10. Op (12×21) volgt 42-37 en 31-27. In de partij koos zwart voor (11×22) en volgde 38-32 en 33-28. Hans moest nog zorgvuldig spelen, maar bracht feilloos de winst binnen.

Er volgden weer drie remises van respectievelijk Evert Bronstring, Harry Dekker en uw verslaggever. Over de eerste twee remises valt weinig op te merken, maar in mijn partij had het mis kunnen gaan.

AdrieAndree

Adri van Huet – André van der Kwartel

Stand na de 35e zet van wit. Ik had al zetten lang rekening moeten houden met combinaties die beginnen met 35-30. Toch ga ik in een moment van onachtzaamheid hier in de fout. Goed speelbaar is hier (11-17), maar ik speelde (3-9!?). Wit antwoordde met 42-37, waarna de stand na (12-17), 48-42 (17-22) gelijkwaardig was. In plaats van 42-37 had wit echter moeten spelen: 28-22! (9-14 is nu verhinderd doordat na het slaan wel degelijk 35-30 en 43-39 volgt. Dus (9-13), maar nu kan volgen: 27-21 (18×16), 35-30 (24×44), 43-39 (44×33), 38×9. Het lijkt een wat dure doorbraak naar dam, maar omdat zwart vrij ver teruggedrongen staat en wit zijn dam gemakkelijk achter de eigen stukken kan beveiligen, lijkt het mij vrij eenvoudig te winnen voor wit.

Dick den Ouden bracht met een remise de stand op 7-9. Maar eigenlijk had hij de stand op 6-10 moeten brengen. Na een partij met wederzijds nogal wat slordigheden was na de 50e zet van wit de volgende stand ontstaan:

DickRob

Dick den Ouden – Rob van den Bos

Zwart kan hier de stand moeiteloos gelijk houden door: (25-30), 24-20 (14×25), 35×24 (3-9). Wit moet de aangeboden dam wel nemen: 33-28 (22×33), 24-19 (13×24), 27-21 (16×27), 31×4, maar na (24-30) maakt zwart gemakkelijk remise.

In de partij speelde zwart (3-8??), 33-29! (25-30), 24-20 (14×25), 35×24 (22-28), 24-19???? Wit kan hier gemakkelijk winnen met 27-21×33, maar kiest voor de damzet: (13×33), 27-21 (16×27), 31×2. Na (28-32) is de stand echter niet meer te winnen.

Peter van den Berg bracht met een overwinning het elfde punt binnen, maar die wedstrijd had even goed één of zelfs nul punten kunnen opleveren. Twee fragmenten uit deze partij:

PeterRon

Peter van den Berg – Ron Bolderheij

Stand na de 23e zet van zwart. Wit staat slecht en kan zich hier nog net verdedigen met 41-36 (24-29), 33×24 (20×29), 37-31, enz. Wit speelde echter 47-42 en mocht in zijn handen knijpen dat zwart (7-11) speelde. Na (24-29×29) had wit in onoverkomelijke moeilijkheden gezeten.

Uiteindelijk kwam alles nog op zijn pootjes terecht, al miste wit nog wel een wat snellere winst:

PeterRon2

Peter van den Berg – Ron Bolderheij

Na (45-50) had wit kunnen winnen door 13-9 (50×17), 37-31 (26×28), 9-3. In de partij speelde wit: 22-18 (50-45), 10-5 (45×12??) en nu zag wit het wel: 37-31! (26×28) en zonder 5×46 (21×32) 46×1 af te wachten, gaf zwart op.

De wedstrijd werd afgesloten met een remise van Hein van Winkel. Maar ook daar zat een verhaal(tje) aan vast.

JelleHein

Jelle Groenendijk – Hein van Winkel

Stand na de 45e zet van zwart. Ik kan mij voorstellen dat zwart op dit moment niet veel meer om zijn kansen gaf. Een sterke variant voor wit is: 33-29 (12-18), 38-33 en nu is misschien (18-22) en (21-27×27) nog de beste mogelijkheid voor zwart, al ziet die er ook vrij kansloos uit. In de partij speelde wit echter 28-22? en vermoedelijk met een zucht van verlichting antwoordde zwart (11-17×17). De wedstrijd is nog niet gelopen, maar na 33-28 (12-18), 38-33 (17-22) kwam de remise niet meer in gevaar.

Tweede winst zestal

André van der Kwartel

Het zestal van LDG doet het in de hoofdklasse van de provinciale competitie beter dan het tiental in de landelijke competitie. In de derde ronde werd met 8-4 gewonnen van damclub ADC uit Alphen aan den Rijn. Een ruime overwinning die overigens krapper had kunnen uitvallen als de ADC-ers iets attenter waren geweest.

Hans Tangelder, in deze wedstrijd spelend aan het eerste bord, verloor. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat hij de hele partij door een steeds toenemend nadeel had. Hieronder een fragment uit de partij waarbij de computer bij vrijwel iedere zet verbeteringen aangeeft:

HansWouter

Hans Tangelder – Wouter Morssink

Stand na de 30e zet van zwart.

47-41!? [Meer verdediging lijkt te geven: 43-38, 49-44 met de dreiging 35-30 en 29-24.] (2-8!?) [Sterker is direct (28-32).] 43-38 (28-32), 49-44 (32×43), 39×48 (11-17!?) [Sterker is (22-28), 24×33)] 41-37 (13-19), [Nu faalt voor wit 35-30 en 33-28 op het eenvoudige (19-23).] 33-28 (24×33), 28×39 (18-23?), 48-43?

Beide spelers overzien of wijzen af: 37-32 (27×38), 39-33 (38×29), 26-21 (17×37), 47-42 (37×48), 46-41 (48×30), 35×2. Een Afrikaanse dam, waarvan het niet onmiddellijk duidelijk is wat die waard is. Ik heb er niet veel vertrouwen in. In ieder geval ging de partij hierna snel van kwaad tot erger voor wit.

Steven den Hollander bracht de partijen snel weer op gelijke hoogte.

StevenKenny

Steven den Hollander – Kenny Kroon

Stand na de 29e zet van wit. De computer adviseert nu (7-11) en taxeert de stand op vrijwel gelijkwaardig. Het lijkt mij dat wit veel beter staat, maar misschien overschat ik de stand. Het partijverloop was: (13-19?), 42-38 (8-13), 32-27 (21×32), 38×27 [Dreigt 27-21 en 33-28.] (6-11), 46-41 en hier offerde zwart maar met (16-21) een schijf. (19-23) is verhinderd door 24-30 en 33-29. Op (19-24) volgt 41-37 en dreigt onweerlegbaar 26-21 en 33-29. Na het schijfoffer was de winst niet zo moeilijk meer al waren daarvoor nog 24 zetten nodig.

Casper Remeijer zette het zestal op voorsprong. Het klassieke middenspel werd door Casper duidelijk beter gespeeld dan door zijn tegenstander. Deze nam uiteindelijk een dure damdoorbraak, waarna de volgende grappige stand ontstond:

AliKasper

Ali Fthalla – Casper Remeijer

Stand na de 52e zet van zwart.

De stand leent zich voor remisepogingen met behulp van een zogeheten Lacoönstand. Blijkbaar vertrouwde de witspeler dat hier nog niet. Toch was het waard om te kijken naar: 35-30 (25×43), 27-21 (16×27), 8-3. Ik dacht in eerste instantie dat zwart de dam met (43-49) kon vangen, maar wit kan ook vijf schijven naar 45 slaan. Het beste lijkt nog (23-29), 3×49, maar ik denk dat zwart deze stand ook wel wint. Het spelverloop was: 39-34 (14-20), 34-30 (25×34), 27-21 (16×27) 8-3. Maar deze Lacoönstand wordt een stuk eenvoudiger weerlegd: (27-31) en zonder 3×6 (23-28) af te wachten gaf wit op.

In het verleden speelde ik met Evert Bronstring af en toe mijn partijen na en vooral partijen waar ik redelijk tevreden over was, werden door Evert nog wel eens genadeloos gefileerd. Uiterst frustrerend. Tegenwoordig wordt de rol van Evert overgenomen door de computer. Minstens zo frustrerend.

ThomasAndree

Thomas van der Klis – André van der Kwartel

Stand na de 33e zet van wit. Zwart speelt dé zet die in dit spelschema past: (18-23!!??). Prachtig, maar helaas verliezend…. 28-22 (24-30). Moet wel want er dreigde 34-30. Wit speelde nu 38-33, maar had ook kunnen kiezen voor: 22-18 (13×22), 37-31 (36×27), 38-33 (27×29), 40-35 (29×40), 35×2, waarna we wat eerder de schijven in het doosje hadden kunnen doen.

Tien zetten later kwam de volgende stand (na de 41e zet van zwart) op het bord:

ThomasAndree2

Thomas van der Klis – André van der Kwartel

34-29? (23×34), 40×29 (19-23!) en hier ontdekte de witspeler pas dat hij geen goed tempo meer heeft. Op 29-24×24 volgt (8-12) met schijfwinst. In plaats daarvan offerde hij met 37-31 aan de andere kant van het bord een schijf maar na (36×27), 42-37 (23×34), 32-28 (34-39) won zwart gemakkelijk. Daarmee kwam de stand op 6-2 voor LDG.

Het zevende (winst)punt werd binnen gehaald door Harry Dekker. Hij speelde tegen Hein van Winkel die zowel lid is van LDG als van ADC, maar voor het zestal van ADC uitkomt. De beide clubgenoten maakten het elkaar niet erg lastig (1-1).

De eindstand 8-4 kwam tot stand doordat Frank Eektimmerman na een moeizame partij remise wist te bereiken. Daarover had hij niet te klagen. In het eindspel beging hij een vergissing die fataal had kunnen zijn.

MartijnFrank

Martijn van der Klis – Frank Eektimmerman

Met (14-20) lijkt zwart nog steeds binnen de remisemarges te blijven. Zwart speelde echter (27-13??) en wit miste nu de verrassende winst met 50-17 (12×21), 16×27 (13×31), 36×27. Gespeeld werd 50-45 (13-18), 16-11 (18-22), 45×1 (22×6), waarna de partij enkele zetten later in remise eindigde.

Tiental verliest voor de derde keer op rij

André van der Kwartel

Het tiental heeft ook zijn derde wedstrijd in de landelijke competitie verloren. Ditmaal was VAD uit Amsterdam met 8-12 te sterk voor de Leidenaren. Op die uitslag valt weinig af te dingen. Als uw verslaggever niet in een moment van totale damblindheid een remisestand had vergooid, had de uitslag een wat draaglijker aanzien gehad. Daar staat dan weer tegenover dat als Herman van Westerloo iets scherper was geweest tegen Maurits Meijer de uitslag toch weer 8-12 zou zijn geweest. En zo kan ik nog wel meer momenten opnoemen. Het tiental staat nu gedeeld laatste en het ziet ernaar uit dat het een zwaar seizoen zal worden voor LDG.

De wedstrijd begon met een nederlaag van Peter van den Berg.

HornvandenBerg

Michel Horn – Peter van den Berg

Stand na de 29e zet van wit. Peter meende zich uit de omklemming te kunnen bevrijden met (19-24), 30×19 (23×14), maar toen volgde: 44-40 (45×34), 33-29 (34×23), 28×10 (9-14), 10×19 (13×24). Tot zo ver is alles misschien nog gezien, maar nu volgt 25-20 en wit wint een schijf of breekt door naar dam.

Een tegenvaller was het verlies van Evert Bronstring. Niet alleen dat hij verloor, maar ook de manier waarop. Vanaf de 38e zet liet hij zich volledig overspelen.

ElenbaasBronstring

Hanco Elenbaas – Evert Bronstring

Stand na de 38e zet van wit. Het partijverloop was: (3-8?), 31-27 (13-19), 35-30 (11-16?), 29-23 (18×29), 33×13 (8×19) en de zwarte stand is niet meer om aan te zien. De computer beschouwt de stand van het diagram echter nog steeds als gelijkwaardig en komt met de volgende boeiende variant: (3-9), 35-30 (11-16), 31-27 (2-7), 28-23 (13-19), 33-28 (18-22), 27×18 (16×27), 48-42 (27-31), enz. Een leuke stand om eens wat analysewerk op los te laten, maar dat valt buiten het bestek van dit verslag. De computer vindt de stand nog steeds gelijkwaardig.

Hans Kreder bracht met een degelijke remise het eerste punt voor LDG binnen, maar direct daarna verloor Hein van Winkel, waarmee de stand op 1-7 kwam.

vanWinkelStorm

Hein van Winkel – Arie Storm

Stand na de 25e zet van zwart. Vanuit deze gelijkwaardige stand zal wit in enkele zetten verloren komen te staan. Aangewezen is 44-40, maar wit speelde 27-21?? Zwart mist nu een aardige forcing: (23-28), 32×23 (18×29!) en wit gaat een schijf verliezen. Op 30-25 volgt (12-18) en (24-30). Op 39-33 volgt (12-18) en (24-29). 44-40 is simpel verboden en op andere zetten volgt (29-34) en wit mag niet weglopen wegens een dam op 49. In de partij speelde zwart: (18-22?), 44-40? [Beter is 39-33] (22-27), 21-16 (23-29), 32×21 (29-34), 40×29 (24×44), 43-39 (44×33), 38×29 (20-24) en wit stond een schijf achter en verloor snel.

Evert Dollekamp gaf met een soepele overwinning de stand weer een wat draaglijker aanzien (3-7), maar ik maakte deze score zelf direct weer ongedaan door een sterk staaltje van damblindheid. In een eenvoudige remisestand mis ik een offertje en kon direct opgeven. “Een cadeautje” noemde mijn tegenstander het.

Ook Maurits Meijer kreeg een cadeautje in de zin dat zijn tegenstander in het eindspel de winst miste. Maar dat cadeautje was dan ook heel wat fraaier verpakt dan dat van mij.

WesterlooMeijer

Herman van Westerloo – Maurits Meijer

Stand na de 54e zet van zwart. Spelverloop: 24-20? (31-37), 20×3 (32-38), 3-20 (38-43), 20-47 (43-49), 40-35 (49-32) en enkele zetten later remise gegeven.

In de diagramstand had wit echter kunnen winnen door 24-47!. Een aardige variant is nu: (31-37), 40-34 (14-19), 34-29 (32-38), 47×33 (37-41), 29-24 (19×30), 25×34. Een meer serieuze variant is: (31-36), 47-42! en nu bijvoorbeeld: (14-19), 40-34 (19-23), 25-20 (23-28), 20-14 (36-41), 14-10 enz. De vele andere variantjes worden aan de lezer overgelaten.

Teamleider Harry Dekker speelde een remise waarover geen bijzondere opmerkingen te maken zijn en datzelfde gold voor de partij van Edwin van Hofwegen.

Bij de stand 6-12 speelde Hans Tangelder er nog voor om de nederlaag een wat draaglijker aanzien te geven. Daarin slaagde hij glansrijk.

TangelderdeHeus

Hans Tangelder – Paul de Heus

Stand na de 59e zet van wit. Zwart kan hier een remise-eindspel op het bord krijgen door: (40-44), 50×39 (6-11), 17×6 (45-50), 39-34 (20-24). Zwart speelde echter (20-24?) en nu kan wit een gewonnen stand creëren met 27-22! Wit miste deze zet en de partij ging verder met: 43-39 (40-44), 17-12 (44×33), 12-8 (33-38), [ (33-39) was een veiliger weg naar remise.] 8-2 (24-29?), [Nog steeds kon zwart de remise bereiken met (38-42-47)] 2-19!! Een mooie zet van Hans. Er dreigt 16-11 en 27-22. Zwart moet wel: (6-11), 16×7 (38-43), 7-2 en met twee dammen won wit het eindspel gemakkelijk. Daarmee kwam de eindstand op 8-12 in het voordeel van VAD.

Tiental verliest weer – zestal wint

André van der Kwartel

Het tiental van LDG heeft ook zijn tweede wedstrijd verloren. Op zaterdag 29 september was Damclub Dordrecht met 12-8 te sterk. Die uitslag is natuurlijk de enige werkelijkheid, maar dromen mag altijd. Wat te denken van teamleider Harry Dekker die een winnende combinatie mist en zijn partij verliest? Of Evert Bronstring die in een remisestand een verrassende finesse mist. Daar staat dan weer tegenover dat Edwin van Hofwegen geluk had met zijn winst in een pot-remise eindspel. Al met al had een 10-10 gelijkspel zeker tot de mogelijkheden behoord.

De wedstrijd begon slecht voor LDG. Peter van den Berg liep in een gelijkwaardige stand in een twee-om-drie met doorbraak en kon opgeven. Vrijwel tegelijkertijd verloor Hans Kreder. Na een zwakke zet in een gelijkwaardige stand kon hij vrijwel direct opgeven.

Hans Kreder – Nico Knoops

HansNico

Stand na de 33e zet van zwart. Wit speelde 28-23? en gaf op na (18-22), 41-36 (14-19×19). Misschien wat vroeg, want na 49-43 (5-10), 43-38 valt er nog best wat te vechten.

Als wit in de diagramstand 41-36 speelt, houdt de computer het erop dat de stand gelijkwaardig is. Een plausibele variant lijkt: (18-22), 49-43 (14-19), 37-32 (26×37), 32×41. Het lijkt nog een heel spannende stand om uit te spelen.

Ik mocht zelf de stand op 4-2 brengen. Het aardigste moment in de wedstrijd deed zich voor op de 33e zet van zwart:

André van der Kwartel – Randy Horne

AndreeRandy

Zwart speelde hier (14-19??) en zat na 38-32! Ineens met een ernstig probleem. (21-27) kost een schijf. Op (18-22) volgt 29-23. Uiteindelijk speelde zwart (2-8), waarna volgde 29-23, 28-22 en 32×14. Daarna was het niet moeilijk meer.

Evert Dollekamp bracht een degelijke remise binnen. Verlies van Evert Bronstring bracht de stand op 7-3. Evert had een groot deel van de partij onder druk gestaan en mocht van geluk spreken dat zijn tegenstander hem in eerste instantie nog liet ontsnappen.

EvertAndreeDroog

Evert Bronstring – André Droog

Stand na de 59e zet van wit. Het spelverloop was: (37-42), 34-30 (42-48), waarna zwart al zijn voordeel kwijt was. In de diagramstand had zwart moeten spelen: (38-43). Het meest kansrijk voor wit lijkt nu nog: 47-41 (37×46), 23-19 (46×40), 19×8 (43-48), 8-2 (48-25), 24-20 (40-35) en dit wint zwart achter elkaar. In de partij speelde Evert de partij naar een remisestand, maar liet zich toch nog verrassen.

EvertAndreeDroog2

Evert Bronstring – André Droog

Als wit hier 24-19 speelt, is de stand nog steeds remise. De schijf op 42 kan niet worden aangevallen, want dan haalt wit een tweede dam en op bijvoorbeeld (3-8) volgt 42-37 met remise.

Wit speelde echter 11-39?? En werd verrast door: (32-38!), 42×33 (3-25!).

Edwin van Hofwegen scoorde met veel geluk namens LDG tegen. In een remise-eindspel beging zijn tegenstander een nog veel ernstiger fout dan Evert Bronstring had gedaan:

EdwinAnton

Edwin van Hofwegen – Anton Kosior

In deze remisestand probeerde Edwin nog: 27-13 (24-29??), 13-24 (29×20), 25×5.

Edwin had in dubbel opzicht geluk, want in het middenspel was hij aan een nederlaag ontsnapt. Na de 38e zet van wit was de volgende stand ontstaan:

EdwinAnton2

Edwin van Hofwegen – Anton Kosior

Zwart koos hier voor de afwikkeling (24-29), 33×24 (23-28), 32×3 (21×43), 3×20 (25×14), 42-38 (43×41), 36×47, maar met de overblijvende stand heeft zwart te veel van zijn voordeel ingeleverd. In de diagramstand had zwart (15-20) moeten spelen. Een uitgebreide analyse gaat wat te ver voor dit verslag, maar enkele varianten tegen de computer spelend, blijkt zwart dan duidelijke winstkansen te hebben.

De spanning in de wedstrijd steeg verder toen Hans Tangelder met een verrassend zetje wist te winnen.

FredHans

Fred Roedolph – Hans Tangelder

Stand na de 46e zet van zwart. 44-40? Wit overschat zijn stand en/of hij overziet de dreiging. Hij had hier moeten spelen: 20-14 (10×19), 28-22 (17×28), 32×3 met een min of meer gelijkwaardig eindspel. Nu volgde: (18-22), 27×18 (9-14), 20×9 (4×33), 15×4 (17-22!!). Dit verrassende vervolg heeft de zwartspeler waarschijnlijk gemist. 4×31 (36×38), 37-31? Niet de beste. Na 37-32 en 25-20 had er nog een lastig eindspel kunnen volgen. (21-26?) Maar ook zwart is niet scherp. Na ‘gewoon’ (29-34×24) is de stand snel uit. Nu geeft hij wit nog de gelegenheid tot 25-20-14, hoewel dat eindspel wel gewonnen lijkt voor zwart. Wit speelde echter: 31-27, waarna Hans de partij uitmaakte met (26-31), 27×36 (29-34), 40×29 (33×24).

Daarmee was de tussenstand op 7-7 gekomen.

Helaas verloor kort hierna Maurits Meijer en kwam LDG weer op achterstand. De basis van het verlies lag in de 38e zet van Maurits.

TonMaurits

Ton van Bokhoven – Maurits Meijer

(12-17?) Zwart maakt het zichzelf moeilijk. Met (14-20) was er niets aan de hand geweest. Spelverloop: 48-43 (14-20), 25×14 (19×10), 40-34 (8-12???) maar na deze afzichtelijke zet is de stand ook in lagere zin al verloren voor zwart. Na (10-14) had zwart zeker nog een speelbare stelling gehad. De afwerking kostte wit nog tien zetten, maar toen was het ook wel over.

Vervolgens speelde Dick den Ouden een gelijkwaardige remise en verloor teamleider Harry Dekker nog. Dat was dubbel zuur voor LDG, omdat hij in het middenspel een winnende slagzet had gemist.

Wim Verschoor – Harry Dekker

WimHarry

Op de 39e zet speelde wit 28-23?? en gaf zwart daarmee de gelegenheid tot: (3-8), 23×3 (26-31), 27×36 (21-26), 3×21 (16×49). Harry zag dit echter niet en speelde (3-9??), waarna hij snel in beslissend nadeel kwam: 23×12 (17×8), 43-38 (8-12), 33-28 (13-18), 39-33. Het is duidelijk dat wit verreweg de betere stelling heeft. De computer taxeert de stand alsof wit al een schijf voor staat. In praktijk duurde het nog twaalf zetten voor wit de overwinning binnen had, waarmee de eindstand 12-8 werd bereikt.

Zestal

Drie dagen later, op dinsdag 2 oktober, speelde het zestal van LDG in de provinciale hoofdklasse tegen het tweede team van damclub Den Haag. Het zestal deed het beter dan het tiental. Het won met 9-3.

Evert Bronstring won snel en gemakkelijk. Eerst werd een voorpost veroverd en enkele zetten later volgde een eenvoudige damcombinatie.

Hans Kreder verdubbelde de voorsprong van LDG, maar daarbij had hij wel wat geluk.

Hans Kreder – Jeremy Pauwels

HansJerymy

Stand na de 40e zet van zwart.

27-21?? (6-11??) Beide spelers overzien dat zwart had kunnen spelen: (24-30!) met de onweerlegbare dreiging (29-33), (30-34) en (35×22). Onweerlegbaar omdat 39-33 verhinderd is door (12-17). Het partijverloop na deze missers was: 21-16 (2-7), 32-27 (11-17), 39-34! Een grappig moment. Zwart zit in een dwangsituatie. (24-30), 34×23 (18×29), 27-22. Hier gaf zwart op. Hij had nog kunnen proberen: (29-34), 22×2 (34-39). Dan zou wit toch weer iets gehad hebben om over na te denken.

4-0 werd 6-2 door twee remises van respectievelijk Harry Dekker en mij. Remises waar verder niets over te melden valt. Vervolgens bracht Casper Remeijer met een regelmatige overwinning de stand op 8-2. Ten slotte bracht Frank Eektimmerman met een remise de eindstand op 9-3. Maar ook deze partij bood geen publiceerbare fragmenten.