DOS-LDG

Het Leids Damgenootschap, dat zelf geen belangen meer had in de competitie, hoefde alleen nog maar zijn “sportieve plicht” te vervullen. Tegenstander DOS uit Delft had aan één punt genoeg om zich te handhaven, maar de Leidenaren gingen voor de winst. Hoewel de strijd lang spannend bleef, lukte dat vrij gemakkelijk. Jan Slingerland speelde snel remise tegen voormalig topspeler Ed Holstvoogd, maar Dick den Ouden verloor doordat hij in een betere stand een afwikkeling nam die hem een schijf kostte. Nadat André van der Kwartel aan het eerste bord verdienstelijk remise had gespeeld, bracht invaller Wim Kleijn LDG op gelijke hoogte. Vlak daarna zette Hans Kreder LDG voor het eerst op voorsprong (4-6). DOS maakte vervolgens nog wel gelijk. In een uiterst complexe partij moest Maurits Meijer het na een verbeten strijd toch afleggen tegen de sterke Geert Prinsen. Maar overwinningen van Hein van Winkel en Evert Bronstring zetten LDG op een definitieve voorsprong. Bronstring moest daarbij tegen een veel zwakkere speelster wel heel diep gaan. Er waren tientallen zetten van zorgvuldig manoeuvreren nodig om een klein positioneel voordeel uiteindelijk na ruim vijf uur spelen in winst om te zetten. Arend van Beelen bracht degelijk het elfde punt binnen en Harry Dekker speelde tot slot remise tegen de sterkste speler van DOS, Henk de Witt. De Witt en Dekker zijn beide spelers die het maximale uit de hun beschikbare bedenktijd halen en bovendien complexe partijen op het bord kunnen brengen. Het resultaat was een werkelijk bloedstollende tijdnoodfase. Nadat beide spelers hun notaties hadden bijgewerkt, bleek dat de vijftig zetten precies waren gehaald en werd het resterende eindspel in alle rust naar remise geschoven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *